Καημός; Ελπίδα; Ανοχή; Οργή;


by Yannis M,Λογοδομήσεις Καημός; Ελπίδα; Ανοχή; Οργή;
17 Ιουνίου, 2015 

Καημός
;
Ελπίδα; Ανοχή; Οργή;


Ο ΣΥΡΙΖΑ, Φίλες και
Φίλοι,
κυβερνά με ένα Πι.
Αυτό που έχουν, όσοι για λόγους υγείας
δεν μπορούν να περπατήσουν αυτόνομα.

Ο
Καημός του Ελληνικού Λαού,
ο οποίος απογοητευμένος από τα αποτελέσματα της κρίσης,
οδήγησε τους ψηφοφόρους, στην κάλπη
με
Ελπίδα στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ανέχεται ο Λαός
τη συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ.
και τη δυστοκία στις διαπραγματεύσεις,
άλλωστε δεν έχει και εναλλακτική λύση.


Προσοχή όμως
στον σύνδεσμο των στηριγμάτων του Πι
Ευρωπαϊκή Πορεία και Νομισματική Ένωση.


Η
Οργή του Λαού, θα είναι και Άδικη.

Debtocracy: Γιατί δεν συνυπέγραψα, του Γιάνη Βαρουφάκη | Protagon

Χαιρετίζω τους προβληματισμούς του ντοκιμαντέρ Debtocracy αλλά απορρίπτω την κεντρική του ιδέα-πρόταση. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν.

===================

Το ντοκιμαντέρ Debtocracy το είδατε φαντάζομαι (αν όχι πατήστε εδώ για να το δείτε - αξίζει). Πριν το σχολιάσω, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στις 2 Φεβρουαρίου πήρα ένα email από τον Jamie Galbraith, γνωστό οικονομολόγο (και γιο του μεγάλου John Kenneth Galbraith), με το οποίο με ρωτούσε την άποψή μου για την προσπάθεια δημιουργίας μιας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) της οποίας στόχος θα ήταν να μελετήσει προσεκτικά την σύσταση του ελληνικού δημόσιου χρέους: σε ποιον χρωστάμε, πότε δανειστήκαμε, για ποιον λόγο, τι έγιναν αυτά τα χρήματα, κατά πόσον η Βουλή και η κοινή γνώμη τηρείτο ενήμερη για αυτές τις συμφωνίες δανεισμού κλπ. (Το κείμενο με το οποίο περιγράφεται η συγκεκριμένη προσπάθεια διατίθεται εδώ ενώ μια πολύ πιο επιστημονικά διεξοδική παρουσίαση, υπό την επιμέλεια του καλού συνάδελφου Κώστα Λαπαβίτσα, βρίσκεται εδώ). Το ερώτημα του Galbraith ήταν αν θεωρώ σκόπιμο να υπογράψει (κι αν εγώ θα υπέγραφα).

συνέχεια του άρθρου εδώ