Θα κάμω εγώ την προκοπή, απ' άλλους δεν περιμένω.

Καλημέρα Ελλάδα, Πατριώτες Καλημέρα.

2016, Νέα Χρονιά.
Και με γιορτάση άρχισε, ίσως σε κάποια σπίτια, μα τι θα γίνει Φίλοι μου; χάθηκαν τα προβλήματα; είναι όλα όμορφα; και η ζωή μας πρίμα;

Παίρνω μολύβι και χαρτί, αναζητώ τραπέζι,
κάθομαι στην καρέκλα μου, έχω και καφεδάκι. Διπλώνω στα δύο το χαρτί, αριστερά μετρώ προβλήματα και δεξιά τις λύσεις.
Αριστερά εκατό γραμμές και δεξιά ο Τσίπρας. Τι να σου κάνει ο Άνθρωπος που σέρνει μία παράταξη; και πρέπει να βάλει τάξη; Εγώ  όταν είμαι μόνος μου, ή είμαι με παρέα, έχω στην άκρη του μυαλού και στης καρδιάς τον θρόνο, Τον Κύριο μας τον Θεό, απ' όπου δύναμη αντλώ, και της ζωής τον τόνο! Ο Αλέξης δηλώνει αθεϊσμό, με γεια του, με χαρά του. Εμείς δεν τον ζορίζουμε, αντί να κυνηγούν τα σύμβολα, τα ιερά, τα όσια, ας κάνουν τη δουλειά καλά και τα παινέματα μετά. Με λόγια μας χορτάσανε, τις τσέπες μας αδειάσανε, βεβαίως φταίνε κι άλλοι, οι προηγούμενοι, μα δεν αντέχουμε άλλο.

Κοιτάζω πάλι το χαρτί, γράφω και συμπληρώνω, με κεφαλαία γράμματα καλά να το χωνέψω,
ΘΑ ΚΑΜΩ ΕΓΩ ΤΗΝ ΠΡΟΚΟΠΗ,
ΑΠ' ΑΛΛΟΥΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ.

Το καφεδάκι σώθηκε, διπλώνω το χαρτί μου,
πήρα τις αποφάσεις και είναι δουλειά δική μου, να πάρω τη ζωή στα χέρια μου, να δω την προκοπή μου.

Πρώτο γράμμα, του Γενάρη.
Ιωάννης ό Φίλος
Ιανουάριος 2016

Φίλε Λάμπη. Με ευχές, νομίζω, δεν γίνεται τίποτα.

Φίλε Λάμπη.
Με ευχές, νομίζω, δεν γίνεται τίποτα.
Δεν μπορώ να περιμένω, σηκώνω μανίκια και
διαφημίζω κάθε επαγγελματία και επιχειρηματία που προσπαθεί
να τα βγάλει πέρα, για την οικογένεια, την πατρίδα και σε ότι πιστεύει.
Το κάνω χωρίς αμοιβή, το κάνω για να βοηθήσω.
Περιμένω και την κυβέρνηση να κάνει το καλύτερο που μπορεί.
Ο λαός προτίμησε να ψηφίσει με τρόπο,
ώστε να έχουμε αυτήν την κυβέρνηση για τέσσαρα χρόνια.

Σου γράφω σιγά, γιατί ξέρω πως δε μπορείς να διαβάσεις γρήγορα.

Γιέ μου.

Σου γράφω σιγά, γιατί ξέρω πως δε μπορείς να διαβάσεις γρήγορα.

Δε μένουμε εκεί που μέναμε παλιά. Ο μπαμπάς σου διάβασε στην εφημερίδα ότι τα περισσότερα ατυχήματα γίνονται μέσα σε 20 χιλιόμετρα από το σπίτι και έτσι μετακομίσαμε.
Δε μπορώ να σου στείλω τη διεύθυνση γιατί η τελευταία οικογένεια που έμενε εδώ πήρε μαζί της τα νούμερα για να μην αλλάξουν διεύθυνση.
Το καινούριο σπίτι έχει και πλυντήριο. Την πρώτη μέρα έριξα τέσσερα πουκαμισά τράβηξα το χερούλι και δεν τα ξαναείδαμε από τότε.

Έβρεξε δυο φορές την τελευταία εβδομάδα εδώ. Τρεις μέρες την πρώτη και τέσσερις τη δεύτερη.

Το παλτό που ήθελες να σου στείλω, η θεία σου είπε ότι θα είναι βαρύ για το
ταχυδρομείο με όλα αυτά τα κουμπιά, και έτσι τα κόψαμε και τα βάλαμε στην τσέπη για να τα βρεις.
Η οικογένεια είναι καλά. Ο πατέρας σου έχει μια υπεύθυνη δουλεία. Να φανταστείς 500 άτομα είναι από κάτω του. Κόβει το γρασίδι στο νεκροταφείο.

Η αδελφή σου έκανε παιδί σήμερα το πρωί. Δεν έμαθα αν είναι αγόρι ή κορίτσι και έτσι δεν ξέρω αν είσαι θείος ή θεία.

Πήραμε τις προάλλες ένα λογαριασμό από το νεκροταφείο. Έλεγε ότι αν δε πληρώσουμε τη τελευταία δόση για το τάφο της γιαγιάς θα μας την επιστρέψουν.
Τα δυσάρεστα τώρα. Τρεις φίλοι σου πέσανε με το φορτηγάκι από τη γέφυρα. Ο
Βασίλης οδηγούσε ο Γιώργος και ο Γιάννης ήταν πίσω στο ανοιχτό. Ο Βασίλης
σώθηκε κατέβασε το παράθυρο και κολύμπησε στην ακτή αλλά οι άλλοι δυο πνίγηκαν. Δεν μπορούσαν να κατεβάσουν την πορτούλα για να φύγουν.

Ο θείος σου έπεσε σε ένα βαρέλι με ουίσκι. Μερικοί προσπάθησαν να τον βγάλουν αλλά τους έδιωξε όλους και πνίγηκε.
Όχι πολλά νέα αυτή τη φορά. Τίποτα σημαντικό δεν έγινε.

Να μας γράφεις πιο συχνά.
Με αγάπη
Η μαμά σου.

ΥΓ. Θα σου έστελνα λεφτά αλλά ο φάκελος ήταν ήδη κλειστός.