Υπάρχει σχέδιο Ελληνικό; Για Ελλάδα πάντα ελεύθερη, και δυνατή πατρίδα;

Γυμνοί οι άρχοντες παιδιά,

από χαρίσματα ικανά

να δώσουν κάποιες λύσεις,

να διώξουν απ' την χώρα μας

προβλήματα της κρίσης.
...

Στο βήμα της βουλής ανέβηκαν

κι ανταλλάξαν λόγους άχρηστους

και για εμπειρίες του κάποτε,

των περασμενών χρόνων.
...

Κι ας πούμε πως σοφότεροι

γινήκαν σε μια μέρα,

να δούμε τώρα πως μπορούν,

ορθά να κυβερνήσουν.
...

Και σήμερα ξημέρωσε,

τίποτα δεν έχει αλλάξει,

εδώ είναι τα προβλήματα,

κι όσα ο Λαός ανέχεται

μ' απόγνωση μεγάλη.
...

Μα που είσαι ηγέτη του αύριο,

πού είσαι, τι περιμένεις;

Δώσε ένα δείγμα στον Λαό,

πες μια κουβέντα καθαρή,

δίχως να κρύβει ψέμα.
...

Υπάρχει σχέδιο Ελληνικό;

Για Ελλάδα πάντα ελεύθερη,

και δυνατή πατρίδα;

Αξίζει η Σημαία μας,

ψηλά να κυματίζει;

Αξίζει ο κάθε Έλληνας,

τιμής και προστασίας;
...

Η εργασία η καθαρή,

θέλει καλή ανταμοιβή,

αντί για ελεημοσύνη;

Οι συνταξιούχοι θα μπορούν,

ανέμελη ζωή να ζουν;

Τα νιάτα θα έχουν λόγους σοβαρούς,

μ' ελπίδες να ονειρευτούν,

για το δικό τους μέλλον;
...

Τους  Φίλους μας τους κούρασα

και βάζω άνω τελεία,

και προσεχώς ξανάρχομαι,

με νέα ευκαιρία.

ΙόΦ>|<2016

Απ' το Πάσχα στην Ανάσταση.

Και του χρόνου με υγεία
των Βαΐων τη γιορτή.
Και ευλογημένο Πάσχα,
διάβαση προς τον Θεό.
@
Όποιος θα βιώσει Πάσχα,
την Ανάσταση θα νοιώσει,
σαν μια νίκη επί θανάτου
και υπόσχεση ζωής.
@
Καλή Ανάσταση λοιπόν,
λυτρωμός για το καθένα,
για Οικογένεια
και  Πατρίδα,
κι ότι είναι για καλό μας
κι Αιώνια Ζωή.

Ιωάννης ό Φίλος
Απρίλιος 2016

Επιμέλεια: Μιχαηλίδης Ιωάννης
Information Services
HellasMagazinePress (R) 2015-2016

Πόλεμος του '40: Μια πάρα πολύ διδακτική φωτογραφία

Από: http://tarazoom.blogspot.gr/2016/02/40.html

Στην 1η σειρά, δεύτερος από αριστερά, ο Ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Δεξιά του, πρώτος από αριστερά, ο Βαρύτονος Ευάγγελος Μαγκλιβέρας.
Αριστερά του, τρίτος από αριστερά, ο Τενόρος Κώστας Σάμιος.
Τελευταίος δεξιά ο Έμπορος Τσαλίκης.
Στην 2η σειρά, πρώτος από αριστερά ο Δημοσιογράφος Δ.Γαλερίδης.
Δεύτερος, ο Υπουργός Γεώργιος Καρτάλης.
Τρίτος, ο Καθηγητής Δ. Θιβαδόπουλος.
Τέταρτος, ο Συγγραφέας Γεώργιος Θεοτοκάς.
Πεμπτος, ο Βιομήχανος Συμεόνογλου.
Έκτος, ο Δημοσιογράφος Κώστας Μάγιερ.

Όλοι, όταν ο ολοκληρωτισμός έφθασε στο μη περαιτέρω, δεν "σφύριξαν" αδιάφορα αλλά έκαναν το καθήκον τους.

Όλοι πολέμησαν στην 1η γραμμή.
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας όταν τραυματίσθηκε στη μάχη  και έγινε καλά, ζήτησε να επανέλθει στην γραμμή του πυρός.

Συγγενεύει βλέπετε το θάρρος της Σκηνικής Πράξης και το θάρρος του πολέμου, με αυτό που διατυπώνει ο Θουκυδίδης στο Τέταρτο Βιβλίο της Ιστορίας του:
"Η Στοιχειώδης Λογική απαιτεί Απερισκεψία Ευέλπιδος" !!! (Δ 10.1)
(Εύελπις, ο άνθρωπος των καλών ελπίδων, ο νεαρός δηλαδή ανθρώπος.)

Απερισκεψία ευέλπιδος λοιπόν απαιτεί -πέρα από την εμβριθή γνώση του αντικειμένου- και και το Πεδίο της Σκηνής (δε βγαίνεις αλλοιώς να παίξεις!) και το Πεδίο της Μάχης στο "Θέατρο του Πολέμου" όπως πολύ εύστοχα έχει ονομάσει τα πεδία των μαχών η ανθρωπότητα (Theaters of War).

Και μια και ο λόγος για το «Θέατρο του Πολέμου», να αναφέρουμε  κι άλλους πρωταγωνιστές του:
Ο Ηθοποιός και πολύ αγαπητός μας Διονύσης Παπαγιαννόπουλος  πολέμησε σαν υπολοχαγός κ χαρακτηρίσθηκε πολέμαρχος της 1ης γραμμής.



Ο Ηθοποιός και λατρευτός μας Ντίνος Ηλιόπουλος ως Ασυρματιστής Πυροβολικού 1ης γραμμής.
Ο Ηθοποιός και μοναδικός μας Παντελής Ζερβός ως λοχίας 1ης γραμμής.
Ο Ηθοποιός, με την ξέχωρη κι αυτός θέση του στις καρδιές μας Νίκος Σταυρίδης
ως τραυματιοφορέας 1ης γραμμής.

Ο Ηθοποιός και αγαπητός της εποχής εκείνης Δήμος Αυγείας, που καταγράφεται ότι ως καταδρομέας κολύμπησε στο παγωμένο νερό με το μαχαίρι στο στόμα και έκοψε τα καλώδια των εκρηκτικών,
μιας παγιδευμένης από τον εχθρό σημαντικής γέφυρας, επιτρέποντας έτσι την προέλαση του Ελληνικού στρατού στην Κορυτσά, η απελευθέρωση της οποίας σηματοδότησε την αποφασιστική καμπή
για την συντριβή των φασιστικών δυνάμεων.
Παρασημοφορήθηκε και συνέχισε να πολεμά μέχρι που σκοτώθηκε, πιστός στον υψηλό προορισμό του ρόλου του.
Ο Ηθοποιός και επίσης αγαπητός της εποχής εκείνης Πάνος Κυριακόπουλος, έπεσε πολεμώντας στον Αυλώνα.

Καταγράφεται ότι οι απώλειες του Αυγεία και του Κυριακόπουλου, ήταν οι μεγάλες θεατρικές απώλειες της εποχής.  Για τον Κυριακόπουλο μάλιστα ο ηθοποιός, συγγραφέας και δημοσιογράφος
Χρήστος Πυρπασόπουλος, συγκλονισμένος αναφέρει στους στίχους του:
«.έπεσε. ο φτωχός ο θεατρίνος. ο άξιος Πολεμιστής.  ανδρικά στη μάχη. του Θεάτρου του Πολέμου. Πρωταγωνιστής.»

Οι Ηθοποιοί μας Θάνος Κωτσόπουλος, Μάνος Κατράκης, Λυκούργος Καλλέργης, Στέλιος Βόκοβιτς, Γκίκας Μπινιάρης, Νάσος Χριστογιαννόπουλος,  Φροίξος Θεοφανίδης, Μάκης Τζίνης, Στέφανος Πήλιος, κ.ά. που τους βλέπουμε ακόμη στις μοναδικές Ελληνικές ταινίες  ή τους ακούμε στα εξαίσια Θεατρικά του Τρίτου προγράμματος στο Ραδιόφωνο, όλοι στρατιώτες και πρωταγωνιστές της 1ης γραμμής.

Μαζί και μ'άλλους ανθρώπους της Τέχνης, όπως ο Τενόρος Γ. Τουμπακάρης,
που έπεσε ηρωικά και «με απερισκεψία ευέλπιδος» μαχόμενος, ή ο θεατρικός συγγραφέας και γενικός γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου Άγγελος Τερζάκης, που καταγράφεται ότι παρέμεινε στη ζώνη του πυρός  ως το τέλος του πολέμου,  ή οι αγαπημένοι μας συγγραφείς και ποιητές,
Νίκος Καββαδίας, Νίκος Εγγονόπουλος, Νικηφόρος Βρεττάκος, Άρης Δικταίος, Τάκης Σινόπουλος, Λουκής Ακρίτας, Γιώργος Σαραντάρης, Αστέρης Κοββατζής,  Άγγελος Βλάχος, Ανδρέας Καραντώνης, Στέλιος Ξεφλούδας, Γιάννης Μπεράτης, κ.ά. ή οι ζωγράφοι-σκηνογράφοι, μοναδικοί και αγαπητοί Σπύρος Βασιλείου και Γιάννης Τσαρούχης, που κρατούσε στα χέρια του πάντοτε μια εικόνα της Μεγάλης Μάνας και ζωγράφισε την Παναγία της Νίκης.

Όλοι αυτοί μπορούν να πουν: «.έζησα το θαύμα.» όπως λέει ο Ανθυπολοχαγός Οδυσσέας Ελύτης για τον εαυτό του. Γράφει:
«Δεν απέμενε παρά να κρατήσω τον όρκο μου και να δώσω υπόσταση
στον Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, αυτόν που είχε δοκιμαστεί σε όλα
τα ανεβοκατεβάσματα της Ελληνικής Ιστορίας και που προχωρούσε ολοένα
για να φτάσει μέσα και πέρα από το θάνατο.»
«Από το άλλο μέρος, έγινε αιτία ο πόλεμος να συνειδητοποιήσω
τι είναι ο αγώνας, ο ομαδικός πλέον και όχι ο προσωπικός.
Θέλω να πω τι σημαίνει να μάχεσαι και συ.»
«Χωρίς την εμπειρία αυτή, πιστεύω δεν θα μου είχε ανοιχτεί ο δρόμος
για το «Άξιον Εστί». »

Ατενίζοντας με δέος και όχι ψευτο-επετειακά, τους δικούς μας αυτούς ανθρώπους που είχαν συνηθίσει
και είχαν ιδανικό τους το να μάχονται,  προβάλουμε ένα μόνο ακόμη παράδειγμα από την αρχική μας,
πάρα πολύ διδακτική φωτογραφία του πολέμου που παραθέτουμε:

Τον συγγραφέα Γιώργο Θεοτοκά (τέταρτο από αριστερά, στην πίσω σειρά) που έβαλε μέσον(!) για να πάει να πολεμήσει στην 1η γραμμή.!!!  Μάλιστα! για να πολεμήσει τους εισβολείς, έβαλε μέσον!  και συγκεκριμένα ως μέσον του για τον σκοπό αυτό ενεργοποιήθηκε  ο τότε Στρατηγός Σέργιος Γυαλίστρας.

Επομένως, αν συγκρίνουμε την ευρωστεία του πνεύματος αυτού, με την ασθενικότητα του σημερινού, εύκολα θα συμπεράνουμε  ότι η όποια κρίση έχει την αιτία της στην άλωση του μυαλού, στην καχεκτικότητα ψυχών σκοτισμένων,  από αλλότρια και ανύπαρκτα ιδεολογήματα, ξένων προς το θαύμα και την προέλαση της αληθινής ζωής και τέχνης που επιμένει να ορθώνεται και να ζητά «Αέρααααααα!!!»

Η μεταπολίτευση έφερε νέο μοντέλο στη σχέση πολίτη-στράτευσης-κράτους , δηλαδή να οι Ι.5 ,

οι απόφοιτοι ΑΕΙ εξωτερικού , οι έχοντες ψυχολογικά προβλήματα , οι κομματικοί κηφήνες , οι

γόνοι κοτζαμπάσηδων , οι πιστοί του Ιεχωβά , οι αντιρρησίες συνείδησης και κάθε «πονηρός»

ρίψασπις του κερατά , απαλλάσσονται ή «υπηρετούν» σε πολιτικά γραφεία , σε κόμματα και σε

κάθε «καρκινικό όγκο» του σώματος της δημοκρατίας και της ισονομίας

 ...

.... .... .... ΠΕΡΑΣΑΝ ΚΡΥΦΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

Από: http://antiratsistiko.blogspot.gr/2016/01/blog-post_604.html

Στο Βήμα της Κυριακής μαζί με τις υπόλοιπες προσφορές υπήρχε και ένα βιβλίο με τις Σημαίες του Κόσμου.Ανάμεσα στις υπόλοιπες σημαίες φυσικά είχε και την Ελληνική. 

Προς μεγάλη έκπληξη όμως στο σημείο που αναφέρεται στη θρησκεία της χώρας μας γράφει Ορθόδοξοι και Μωαμεθανοί.

 ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!ΤΟ ΕΒΑΛΕ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ”ΒΗΜΑ”!!!!ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟ

Χωρίς να θέλω να προσβάλλω κανέναν πιστό αναρωτιέμαι από πότε άλλαξε η επίσημη θρησκεία της χώρας μας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας η επίσημη θρησκεία είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού (άρθρο 3 παράγραφος 1 όπου αναφέρονται οι σχέσεις Εκκλησίας Πολιτείας).

Έχει αλλάξει κάτι και δεν το γνωρίζουμε; Η ερώτηση επαναλαμβάνω γίνεται με σεβασμό προς όλες τις θρησκείες παρά το γεγονός ότι νιώθω πως η συγκεκριμένη αναφορά από την έκδοση έγινε με περίεργο σκοπό.

Επίσης, δεύτερο ερώτημα: Γιατί αναφέρθηκαν οι μωαμεθανοί και όχι οι καθολικοί, οι εβραίοι ή οι δωδεκαθειστές για παράδειγμα.

Θέλω πατρίδα ελεύθερη, σε σκέψη, σε πράξη και σε λόγο.

Εδώ δεν θα συνθέσω μουσικές, τις νότες δεν γνωρίζω.
Δεν στιχουργώ ποιήματα, της ρίμες δεν κατέχω.
Δύο λόγια έχω να σας πω, το Νου σας,
δεν γράφω χωρατά, χάνουμε την Πατρίδα.

Όσοι δηλώνουν χριστιανοί, θα είναι κυνηγημένοι.
Κι πατριώτες στη γωνιά, απόγνωση θα νοιώθουν.
Θα βουβαθούν τα σήμαντρα κι εκκλησιές θα κλείσουν.
Στα πόστα της διοίκησης, θα βάλουνε τους ξένους.

Παρακαλώ σας Φίλοι μου, βάλετε λίγο σκέψη,
πριν πάτε να ψηφίσετε, που όλοι πρέπει να πάμε,
τον Άνθρωπό ζητήσατε, με ήθος και αξίες.
Μέσα από την κάλπη να βρεθούν, αγωνιστές με σθένος.

Μιαν άλλη μέρα, θα είμαι πάλι εδώ, σε τούτη την σελίδα,
να αναζητώ μιαν αφορμή, να γράψω κάποιες σκέψεις.
Θέλω να έχω κριτικές, θέλω να έχω,
σκέψεις θετικές, θέλω κάτι να αλλάξω.

Θέλω πατρίδα ελεύθερη, σε σκέψη, σε πράξη και σε λόγο.  

Ιωάννης ό Φίλος Αύγουστος 2015

Τέρμα στην Κριτική το Αποτέλεσμα μετρά, όχι τα Λόγια.

τέρμα στην κριτική
το αποτέλεσμα μετρά, όχι τα λόγια

Φίλες και Φίλοι.

Θέλετε να συμμορφώστε την πατρίδα, την οικογένεια, την ομάδα, την παρέα, την πόλη σας, το κόμμα σας, τους συναδέλφους σας, τους συνεταίρους σας, την εκκλησία σας, τους γείτονες σας και τους συγγενείς σας.

αυτό γίνεται μόνο με συμμετοχή.

Μου μίλαγε για τους Έλληνες και τον ηρωισμό τους και ένιωθα σαν να μίλαγα με τον Μέγα Αλέξανδρο.

Από: http://mastiof.blogspot.com/2012/10/blog-post_27.html

Μας έφτασε ένα συνταρακτικό μήνυμα το οποίο αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε.

Μας έφτασε ένα συνταρακτικό μήνυμα το οποίο αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε. Δεν έχουμε φανερώσει προς ώρας το όνομα του προσώπου που μας το έστειλε για λόγους ασφαλείας.

Σήμερα πήγα σε ένα ραντεβού και το άτομο που περίμενα με έστησε. Καθώς το περίμενα παρατηρούσα το κόσμο γύρω μου και σκεφτόμουν πόσο.....
προσηλωμένοι είναι κάποιοι στις καθημερινές τους δραστηριότητες και δεν βλέπουν τι γίνεται γύρω τους. Κάποια στιγμή σε έναν κάδο σκουπιδιών είδα μια γριά γυναίκα
που την ακολουθούσαν 4-5 γάτες και ένας σκύλος.

Η γιαγιά έψαχνε μέσα στον κάδο για φαγητό. Όσο την κοίταζα από δίπλα της περνάγανε άνθρωποι που μιλάγανε στο κινητό, που γυρνάγανε από τα ψώνια, που απλά περπατάγανε. Κανένας δεν έδινε σημασία στην γριά γυναίκα.

Κάποια στιγμή βγάζει από τον κάδο κάτι πεταμένα σαλάμια και τα δίνει στις γάτες και στον σκύλο και λέω μέσα μου «παρόλο την πεινά που έχει δίνει και στα ζώα. Μπράβο της». Πάνω μου κράταγα 3 ευρώ και κάτι λεπτά. Από την αρχή έλεγα να πάω να της τα δώσω να πάρει έστω λίγο ψωμί αλλά δίσταζα. Δεν ξέρω ακριβώς τον λόγο. Ίσως ντρεπόμουνα η δεν είχα το θάρρος. Δεν ξέρω. Το συναίσθημα του τύπου δεν ξέρω τι να κάνω είναι συχνό στις μέρες μας σε πολλά θέματα.

Έτσι έκατσα και τα ζύγισα και είπα αν δεν το κάνω τι θα έχω καταφέρει;

Αν δεν το κάνω δεν θα μάθω την απάντηση είπα μέσα μου, αν από την άλλη το κάνω τι θα έχω καταφέρει;

Θα έχω κάνει μια καλή πράξη και θα είναι ένα συν για την ψυχική μου υγεία, θα έχω βοηθήσει έστω και λίγο κάποιον συνάνθρωπο και θα έχω κάνει αυτό που καταβάθος ήθελα να κάνω. Άρα η ζυγαριά γέρνει και μάλιστα πολυ. Την πλησίασα και της είπα  

«ΓΙΑΓΙΑ ΕΧΩ ΠΑΝΩ ΜΟΥ 3 ΕΥΡΩ. ΠΑΡΤΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΛΙΓΟ ΨΩΜΙ ΝΑ ΦΑΣ».

Η απάντηση πραγματικά με εντυπωσιασε. Μου λέει «Παιδί μου είσαι πολύ ευγενικός αλλά κοιτά να δεις. Εγώ έχω μια μικρή σύνταξη και μπορώ κούτσα κούτσα να ζησω. Αυτό το κάνω γιατί κανένας δεν φροντίζει για αυτά τα ζώα».

Έτσι άνοιξα μια κουβέντα μαζί της γιατί συνειδητοποίησα πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μέγιστη αξία μπροστά σε αυτούς που μιλάμε με το σεις και το σας. Για να μην μακρηγορώ θα σας πω μόνο αυτό:

Αυτή η γυναίκα ήταν νοσοκόμα το πόλεμο όταν ήταν νέα και μου έλεγε ιστορίες που τα βιβλία δεν τις λένε. Μου μίλαγε για τους Έλληνες και τον ηρωισμό τους και ένιωθα σαν να μίλαγα με τον Μέγα Αλέξανδρο. Μου έλεγε για καράβια με σιτάρι που στέλνανε στην Ελλάδα και οι γερμανοί τα βυθίζανε, μου έλεγε για παλικάρια που γνώρισε και για τον ξεπεσμό που έχουμε φτάσει.

Στο τέλος καθώς έπρεπε να σταματήσω την κουβέντα για τον λόγο του ότι η γιαγιά είχε βουτηχτεί στα δάκρυα ακούω το καλύτερο:

«Παιδί μου», μου λέει «πρέπει να μαζευτείτε και να κάνετε επανάσταση εσείς οι νεοι. Γιατι οι μικρότεροι δεν θα ξέρουν την ιστορία μας. Είναι καλύτερο να πεθάνετε πολεμώντας για την ελευθερία σας παρά να πεθάνετε σκλαβωμένοι».

Αυτή η κουβέντα με την γριά γυναίκα δίπλα σε έναν κάδο σκουπιδιών ήταν για μένα ένα μάθημα ζωής.

Πηγή:   http://anti-ntp.blogspot.com/2011/06/100-300-voria.html

25η Ιανουαρίου 2015, ας είμαστε Ειλικρινείς.

Ψηφίζω για το Ελληνικό Δημοκρατικό Αύριο.

Όλοι για την Ελλάδα, Όλα για την Πατρίδα.

Το Μέλλον είναι Πάντα Εμπρός.

Αναλύουμε, Σχεδιάζουμε, Εργαζόμαστε.

Ειλικρινά, Ελληνικά, Πατριωτικά. 

 

 

Πατρίδα μου νιώθω πως σε χάνω...

Καλαμαράς Αντώνης μαζί με Δημήτρης Γιαλουράκης

Πατρίδα μου νιώθω πως σε χάνω...

Προδομένη από ξενόφερτους , ξενοτραφείς και ξενοσπουδαγμένους πολιτικούς.
Εγκαταλελειμμένη από παρτάκηδες αδιάφορους κακομαθημένους και δειλούς Ελλαδίτες.
Στριμωγμένη σε ανύπαρκτα διλλήματα , αποδυναμωμένη και αποκαρδιωμένη, στέκεις θλιμμένη αναμένοντας το τέλος και την αρχή..
Μ' έναν πολιτικό κόσμο που αρνείται να καταλάβει ότι αυτός ο τόπος δεν μοιάζει με άλλους. Καλύτερος; Χειρότερος; Ποιός ξερει, ποιός νοιάζεται;
Διαφορετικός αλλά και τόσο οικείος σ' όποιον σε επισκεφτεί.
Σκληρός, με τ' αλάτι της θάλασσας να συναγωνίζεται την πέτρα σε μια αιώνια διαμάχη.
Αλλά και μαλακός με κλίμα τέλειο χωρίς ακρότητες...
Αλλά με ρεμπεσκέδες κατοίκους και άθλιους πολιτικούς...
Είσαι λάτρης αυτού του τόπου; Ταμπέλα: "Φασίστας" !
Είσαι λάτρης της οικογένειας και μιας ήρεμης ζωής για τα παιδιά σου: Ταμπέλα "Συντηρητικός"
Πιστεύεις σ ένα κράτος που θα προστατεύει τους κατοίκους του από έξωθεν απειλές και κινδύνους: Ταμπέλα "Στρατόκαβλος"
Πιστεύεις σε ένα κράτος που θα παρεμβαίνει όταν οι ιδιώτες "ξεφεύγουν" και το κέρδος τους γίνεται δυνάστης του λαού: Ταμπέλα "Αριστερούλης"
Πιστεύεις ότι όπως και στη φύση η καλύτερη λύση είναι η ισορροπία έτσι και στα εργασιακά η καλύτερη λύση είναι υγιής συνδικαλισμός και κρατικός παρεμβατισμός: Ταμπέλα "Παρωχημένος μετακομμουνιστής".
Πιστεύεις ότι οι ξένοι έχουν ανθρώπινα δικαιώματα : Ταμπέλα "Εθνομηδενιστής"
Πιστεύεις ότι δεν χωράνε όλοι οι ξένοι είτε πολιτικοί πρόσφυγες είτε οικονομικοί μετανάστες είτε απλοί τυχοδιώκτες του ντουνιά σ' συτόν τον τόπο και χρειάζεται έλεγχος και οριοθέτηση : Ταμπέλα "Ρατσιστής"
Κι εγώ ο "πολίτης" ,το πρόβατο , ο αιώνια εκμεταλλευμένος και αδικημένος πρέπει να επιλέξω οπωσδήποτε σε ποιό μαντρί θα τσουβαλιαστώ μαζί με τόσους και τόσους ανύποπτους αλλά και ύποπτους και να υποστηρίξω "πακέτο" όλες τις θέσεις τους άσχετα να συμφωνώ ή διαφωνώ, μόνο και μόνο για να μην πάρω την ταμπέλα στο μέτωπο.
Ποιές θέσεις και ποιό πρόγραμμα;;;
Το πρόγραμμα τους είναι απλό...
Ψηφίστε μας για να μην έρθουν οι άλλοι...
Ψηφίστε μας για να φύγουν αυτοί....
Ψηφίστε μας για να χωθούμε κι εμείς "σφήνα" στην κουτάλα της εξουσίας....
Ένας αχταρμάς Ρωσόφιλων Γερμανόφιλων Αμερικανόφιλων Αγγλόφιλων Τουρκόφιλων , Σταλινιστών , Ναζιστών , Νεοφιλελέδων , ρουφιάνων και πουλημένων σε όποιο οικονομικό συμφέρον τους ταΐζει καλύτερα , τυχιδιωκτών και ακάματων, λαμόγιων και νενέκων , άχρηστων και ακάματων μας καλεί να πάρουμε μέρος στο "πάρτυ" και να επιλέξουμε τον δυνάστη μας...
Σε μια γιορτή "Δημοκρατίας" όπου 100,000 νέοι δεν θα έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν ενώ σκύβαλα με αλτσχάϊμερ και γεροντική άνοια θα κουβαληθούν με φορεία , καρότσια , ακόιμα και στην πλάτη για να επιλέξουν το μέλλον μας.
Σε μια γιορτή "Δημοκρατίας" που οι ενστάσεις για προηγούμενες εκλογές ακόμα εκκρεμούν.
Πίκρα και οργή...
Σαν να στέκεσαι να βλέπεις το πατρικό σου σπίτι με τις τόσες αναμνήσεις , ερείπιο πλέον, σαράβαλο και να μην ξέρεις αν πρέπει κι αν σε συμφέρει να το επισκευάσεις ή να το γκρεμίσεις και να το χτίσεις από την αρχή. Και για να μην στο γκρεμίσουν οι κάθε λογής εργολάβοι και πλιατσικολογήσουν να σου έχει καρφωθεί στο μυαλό να του βάλεις φωτιά για να είσαι σίγουρος ότι θα εξαφανιστούν και οι όποιες κακοτεχνίες του παρελθόντος μαζί με τα καλά του βέβαια.....
Είμαι ο τελευταίος που θα προτείνει στον οποιοδήποτε την ψήφο σε οποιονδήποτε κομματικό στρατό. Έχοντας επίγνωση ότι κι εγώ συμμετείχα με τις πολιτικές επιλογές μου , την συμμετοχή μου ή μη σε διάφορες φάσεις της ζωής μου στην δημιουργία αυτού του τέρατος.
Το μόνο που σας καλώ να κάνετε είναι να δείτε το μέλλον . Όχι το δικό μας . Αλλά των παιδιών μας. Ότι κι αν βγει σ' αυτές τις εκλογές είναι σίγουρο ότι μπήκαμε για τα καλά στην περίοδο που θα βρεθούμε σε πολλά κρίσιμα μονοπάτια. Κλείστε τ' αυτιά σας στις "σειρήνες" κι ανοίξτε τα μάτια της ψυχή σας.
Γίνεται "πολίτες" και όχι "ιδιώτες"
Άνθρωποι και όχι υπήκοοι .
Αρχιτέκτονες και όχι εργολάβοι.
Αυτή η εκλογική διαδικασία είναι από την φύση της προβληματική
Γιατί οργανώνεται από μία ξενόδουλη και προδοτική "κυβέρνηση" ανδρείκελων .
Ελέγχεται από μία παραδόπιστη ελεγχόμενη και διαλυμένη δικαιοσύνη.
θα πραγματοποιηθεί υπό το καθεστώς αγωνίας οδύνης και απόγνωσης των ψηφοφόρων και σε κλίμα εγκληματικής διχόνοιας μίσους και προσχηματικών διλημμάτων.
Ίσως κάποτε στο μέλλον να γίνουν ελεύθερες εκλογές σ' αυτό τον τόπο.
Αν υπάρχουμε ως κράτος και όχι ως προτεκτοράτο ή επαρχία κάποιου άλλου.
Με άλλο Σύνταγμα , άλλους πολιτικούς και "άλλους" ( με την έννοια διαφορετικής Παιδείας) ψηφοφόρους.
Έως τότε μην πορώνεστε και μην πιστεύετε αν δεν ερευνήσετε εσείς οι ίδιοι, χωρίς την συμμετοχή εγκάθετων κομματόσκυλων, συστημικών δημοσιοκάφρων , και εν αναμονή Βο(υ)λευτών.

22 ημέρες και ημέρα Ατομικής, αλλά και Ελληνικής Ευθύνης.

Κυρίες, Κύριοι. Καλησπέρα.

Παρόν και Σήμερα.

22 ημέρες και ημέρα Ατομικής,

αλλά και Ελληνικής Ευθύνης.

Ψηφίζουμε τη Λύση των Προβλημάτων της Πατρίδας

και Υπέρ Υγιούς, Ελληνικής Διαβίωσης.