Μεγάλη κινητικότητα παρατηρείται, τον τελευταίο τουλάχιστον χρόνο, από την πλευρά της Ελλάδας προς την πλευρά των Βαλκανικών χωρών, με αλλεπάλληλες συναντήσεις κορυφής σε διμερές και τριμερές επίπεδο.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι οι πρώτες αρνητικές αντιδράσεις για την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα ήρθαν από Βαλκάνιους ηγέτες, μπορεί να καταλάβει κανείς την τιτάνια προσπάθεια που έγινε από την πλευρά της Ελληνικής Κυβέρνησης και της ελληνικής διπλωματίας, ώστε να ξεπεραστεί αυτός ο αρνητισμός.
Φυσικά σε αυτό το αποτέλεσμα συνετέλεσαν και δυο άλλοι παράγοντες πολύ σημαντικοί.
Από την μια πλευρά οι ισχυρές πιέσεις των ΗΠΑ για να βρεθεί σημείο επαφής και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας-Βουλγαρίας, κι από την άλλη τα κινεζικά συμφέροντα, που επιθυμούν να ανοίξουν τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού στα Βαλκάνια.
Κίνα και ΗΠΑ, για δικούς τους διαφορετικούς λόγους η καθεμιά, επιθυμούν συνεργασία με τις χώρες των Βαλκανίων.
Η Κίνα για διείσδυση στην αγορά της Ευρώπης και οι ΗΠΑ να σταματήσουν τη ρωσική επέκταση στην περιοχή.
Από την άλλη, απομονωμένες στα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης, οι βαλκανικές χώρες, προσπαθώντας οι περισσότερες από αυτές να απεγκλωβιστούν από το παρελθόν τους, βλέπουν την φωνή τους να φτάνει αδύναμα στις Βρυξέλλες.
Ότι οι Κροατία, Σλοβενία, Βουλγαρία και Ρουμανία έγιναν μέλη της ΕΕ, δεν σημαίνει ότι η καθημερινότητα των πολιτών σημείωσε καλυτέρευση.
Σε μια Ευρώπη, με αρκετά προβλήματα συνοχής, η δημιουργία μικρών πόλων, συνήθως από αδύναμες χώρες, φαντάζει αναπόφευκτο.
Δεν είναι βέβαια κάτι καινούργιο αυτό για την Ευρώπη και την ΕΕ.
Είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι η Γερμανία διατηρεί τον δικό της πόλο, με τις Κάτω Χώρες και την Αυστρία.
Έτσι στο νέο τοπίο οι χώρες του Βίζεγκραντ ενεργοποιούνται με την προσφυγική κρίση, ενώ οι Βαλτικές διαμορφώνουν μια νέα ατζέντα εντός της ΕΕ σε συνεργασία(;) με το ΝΑΤΟ, εναντίον της Ρωσίας.
Αργά αλλά μεθοδικά η Ελλάδα, τον τελευταίο χρόνο διαμορφώνει νέες συμμαχίες εντός της ΕΕ με πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα για σύγκλιση των ηγετών των χωρών-μελών της ΕΕ της Μεσογείου ή αλλιώς του Νότου πριν από έναν χρόνο, τυγχάνει ήδη σημαντικής προσοχής από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών, αλλά και της Γερμανίας.
Ο Έλληνας ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, από την δικιά του μεριά, έχει διαμορφώσει, δυο σημαντικές ομάδες συνεργασίας.
Από τη μια μεριά υπάρχει η τετραμερής συνεργασία Ελλάδας, Βουλγαρίας, ΠΓΔΜ, Αλβανίας σε επίπεδο ΥΠΕΞ και ΥΠΕΣ κι από την άλλη την ομάδα των τεσσάρων χωρών-μελών της ΕΕ που ανήκουν στα Βαλκάνια, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Κροατία.
Όπως και να το δει κανείς, η Ελλάδα πλέον έχει μπει για τα καλά στο γεωπολιτικό παιχνίδι.
Η στρατηγική της θέση, οι ανάγκες ισχυρών κρατών όπως προαναφέρθηκε για Κίνα και ΗΠΑ για προσεταιρισμό της Ελλάδας στις επιχειρηματικές ή γεωπολιτικές τους επιδιώξεις, την αναβαθμίζει σημαντικά.
Εξάλλου παραμένει πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας, παρά την οικονομική κρίση που φαίνεται να ξεπερνά, αργά αλλά σταθερά.
Η νέα τετραμερής ανάμεσα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Σερβία που θα γίνει στο παλάτι Euxinograd στη Βάρνα της Βουλγαρίας στις 3 Οκτωβρίου, στην ουσία διαμορφώνει έναν νέο διασυνδετήριο άξονα από την Μεσόγειο στη Βόρεια Ευρώπη.
Αυτός ο άξονας παρακάμπτει τις χώρες αστάθειας των Βαλκανίων, ενώ μπορεί να συνδεθεί με τους άξονες της Τουρκίας και να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το εύρος των δυνατοτήτων μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας.
Φυσικά δεν είναι μόνο αυτά τα ζητήματα που θα απασχολήσουν την Σύνοδο, καθώς προσφυγικό, ασφάλεια και συνεργασία θα καταλάβουν μεγάλο μέρος των συνομιλιών των τεσσάρων ηγετών.
Μια επιτυχημένη συνεργασία, θα ενδυναμώσει την φωνή των Βαλκανικών χωρών μελών της ΕΕ, θα γίνει πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας, ενώ δεν αποκλείεται να συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, να «τρέξουν» τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ώστε συμμετάσχουν κι αυτές στις ευοίωνες προοπτικές ανάπτυξης της περιοχής.
Ενδεικτικό πάντως του ενδιαφέροντος της Κίνας για τον νέο «δρόμο» που περνά από την τετραμερή Ελλάδας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Σερβίας είναι ότι από τη Δευτέρα βρίσκεται στη Βουλγαρία για να καλύψει τη Σύνοδο απεσταλμένος της κινεζικής κρατικής τηλεόρασης.
Πηγή: www.tribune.gr/politics
