Μην πιστεύετε αν δεν ερευνήσετε εσείς οι ίδιοι.


Κο κοκο
και κοκοκο
να ψηφίστε
το ... και το.
Να σας πω; τι να ψηφίστε;


















25 Ιανουαρίου 2015 είναι πολύ κοντά, έως τότε λοιπόν, μην πωρώνεστε και μην πιστεύετε αν δεν ερευνήσετε εσείς οι ίδιοι, χωρίς την συμμετοχή Εγκάθετων κομματικών, Συστημικών δημοσιογράφων, Πονηρών ή Εξαγορασμένων Bloggers και υποψηφίων Βο(υ)λευτών.

Ψηφοφόροι κουτορνίθια, ΤΕΛΟΣ

Πατρίδα μου νιώθω πως σε χάνω...

Πατρίδα μου νιώθω πως σε χάνω...

Προδομένη από ξενόφερτους , ξενοτραφείς και ξενοσπουδαγμένους πολιτικούς.
Εγκαταλελειμμένη από παρτάκηδες αδιάφορους κακομαθημένους και δειλούς Ελλαδίτες.
Στριμωγμένη σε ανύπαρκτα διλλήματα , αποδυναμωμένη και αποκαρδιωμένη, στέκεις θλιμμένη αναμένοντας το τέλος και την αρχή..
Μ' έναν πολιτικό κόσμο που αρνείται να καταλάβει ότι αυτός ο τόπος δεν μοιάζει με άλλους. Καλύτερος; Χειρότερος; Ποιός ξερει, ποιός νοιάζεται;
Διαφορετικός αλλά και τόσο οικείος σ' όποιον σε επισκεφτεί.
Σκληρός, με τ' αλάτι της θάλασσας να συναγωνίζεται την πέτρα σε μια αιώνια διαμάχη.
Αλλά και μαλακός με κλίμα τέλειο χωρίς ακρότητες...
Αλλά με ρεμπεσκέδες κατοίκους και άθλιους πολιτικούς...
Είσαι λάτρης αυτού του τόπου; Ταμπέλα: "Φασίστας" !
Είσαι λάτρης της οικογένειας και μιας ήρεμης ζωής για τα παιδιά σου: Ταμπέλα "Συντηρητικός"
Πιστεύεις σ ένα κράτος που θα προστατεύει τους κατοίκους του από έξωθεν απειλές και κινδύνους: Ταμπέλα "Στρατόκαβλος"
Πιστεύεις σε ένα κράτος που θα παρεμβαίνει όταν οι ιδιώτες "ξεφεύγουν" και το κέρδος τους γίνεται δυνάστης του λαού: Ταμπέλα "Αριστερούλης"
Πιστεύεις ότι όπως και στη φύση η καλύτερη λύση είναι η ισορροπία έτσι και στα εργασιακά η καλύτερη λύση είναι υγιής συνδικαλισμός και κρατικός παρεμβατισμός: Ταμπέλα "Παρωχημένος μετακομμουνιστής".
Πιστεύεις ότι οι ξένοι έχουν ανθρώπινα δικαιώματα : Ταμπέλα "Εθνομηδενιστής"
Πιστεύεις ότι δεν χωράνε όλοι οι ξένοι είτε πολιτικοί πρόσφυγες είτε οικονομικοί μετανάστες είτε απλοί τυχοδιώκτες του ντουνιά σ' συτόν τον τόπο και χρειάζεται έλεγχος και οριοθέτηση : Ταμπέλα "Ρατσιστής"
Κι εγώ ο "πολίτης" ,το πρόβατο , ο αιώνια εκμεταλλευμένος και αδικημένος πρέπει να επιλέξω οπωσδήποτε σε ποιό μαντρί θα τσουβαλιαστώ μαζί με τόσους και τόσους ανύποπτους αλλά και ύποπτους και να υποστηρίξω "πακέτο" όλες τις θέσεις τους άσχετα να συμφωνώ ή διαφωνώ, μόνο και μόνο για να μην πάρω την ταμπέλα στο μέτωπο.
Ποιές θέσεις και ποιό πρόγραμμα;;;
Το πρόγραμμα τους είναι απλό...
Ψηφίστε μας για να μην έρθουν οι άλλοι...
Ψηφίστε μας για να φύγουν αυτοί....
Ψηφίστε μας για να χωθούμε κι εμείς "σφήνα" στην κουτάλα της εξουσίας....
Ένας αχταρμάς Ρωσόφιλων Γερμανόφιλων Αμερικανόφιλων Αγγλόφιλων Τουρκόφιλων , Σταλινιστών , Ναζιστών , Νεοφιλελέδων , ρουφιάνων και πουλημένων σε όποιο οικονομικό συμφέρον τους ταΐζει καλύτερα , τυχιδιωκτών και ακάματων, λαμόγιων και νενέκων , άχρηστων και ακάματων μας καλεί να πάρουμε μέρος στο "πάρτυ" και να επιλέξουμε τον δυνάστη μας...
Σε μια γιορτή "Δημοκρατίας" όπου 100,000 νέοι δεν θα έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν ενώ σκύβαλα με αλτσχάϊμερ και γεροντική άνοια θα κουβαληθούν με φορεία , καρότσια , ακόιμα και στην πλάτη για να επιλέξουν το μέλλον μας.
Σε μια γιορτή "Δημοκρατίας" που οι ενστάσεις για προηγούμενες εκλογές ακόμα εκκρεμούν.
Πίκρα και οργή...
Σαν να στέκεσαι να βλέπεις το πατρικό σου σπίτι με τις τόσες αναμνήσεις , ερείπιο πλέον, σαράβαλο και να μην ξέρεις αν πρέπει κι αν σε συμφέρει να το επισκευάσεις ή να το γκρεμίσεις και να το χτίσεις από την αρχή. Και για να μην στο γκρεμίσουν οι κάθε λογής εργολάβοι και πλιατσικολογήσουν να σου έχει καρφωθεί στο μυαλό να του βάλεις φωτιά για να είσαι σίγουρος ότι θα εξαφανιστούν και οι όποιες κακοτεχνίες του παρελθόντος μαζί με τα καλά του βέβαια.....
Είμαι ο τελευταίος που θα προτείνει στον οποιοδήποτε την ψήφο σε οποιονδήποτε κομματικό στρατό. Έχοντας επίγνωση ότι κι εγώ συμμετείχα με τις πολιτικές επιλογές μου , την συμμετοχή μου ή μη σε διάφορες φάσεις της ζωής μου στην δημιουργία αυτού του τέρατος.
Το μόνο που σας καλώ να κάνετε είναι να δείτε το μέλλον . Όχι το δικό μας . Αλλά των παιδιών μας. Ότι κι αν βγει σ' αυτές τις εκλογές είναι σίγουρο ότι μπήκαμε για τα καλά στην περίοδο που θα βρεθούμε σε πολλά κρίσιμα μονοπάτια. Κλείστε τ' αυτιά σας στις "σειρήνες" κι ανοίξτε τα μάτια της ψυχή σας.
Γίνεται "πολίτες" και όχι "ιδιώτες"
Άνθρωποι και όχι υπήκοοι .
Αρχιτέκτονες και όχι εργολάβοι.
Αυτή η εκλογική διαδικασία είναι από την φύση της προβληματική
Γιατί οργανώνεται από μία ξενόδουλη και προδοτική "κυβέρνηση" ανδρείκελων .
Ελέγχεται από μία παραδόπιστη ελεγχόμενη και διαλυμένη δικαιοσύνη.
θα πραγματοποιηθεί υπό το καθεστώς αγωνίας οδύνης και απόγνωσης των ψηφοφόρων και σε κλίμα εγκληματικής διχόνοιας μίσους και προσχηματικών διλημμάτων.
Ίσως κάποτε στο μέλλον να γίνουν ελεύθερες εκλογές σ' αυτό τον τόπο.
Αν υπάρχουμε ως κράτος και όχι ως προτεκτοράτο ή επαρχία κάποιου άλλου.
Με άλλο Σύνταγμα , άλλους πολιτικούς και "άλλους" ( με την έννοια διαφορετικής Παιδείας) ψηφοφόρους.
Έως τότε μην πορώνεστε και μην πιστεύετε αν δεν ερευνήσετε εσείς οι ίδιοι, χωρίς την συμμετοχή εγκάθετων κομματόσκυλων, συστημικών δημοσιοκάφρων , και εν αναμονή Βο(υ)λευτών.

25 Ιανουαρίου 2015 είναι πολύ κοντά, έως τότε μην πωρώνεστε και μην πιστεύετε αν δεν ερευνήσετε εσείς οι ίδιοι


Η Ημέρα του Λαού είναι πολύ κοντά, και ήδη κάποιοι αμφισβητούν το δικαίωμα της επιλογής κάποιων πολιτικών σχεδιασμών.
Βιάζονται να κρίνουν τα δημοκοπικά εφευρήματα. Γιατί μη μου πείτε ότι ο κόσμος απάντα τόσο συχνά, σε κάθε δημοσκόπο,
κάθε μέρα. Εάν κάνουμε πολλαπλασιασμό, δημοκοπικές εταιρείες επί το δείγμα της κάθε δημοσκόπησης, τότε όλη η Ελλάδα δεν κάνει τίποτα άλλο από το να ψηφίζει, ποιός θα ξεπεράσει τον άλλον.
25 Ιανουαρίου 2015 είναι πολύ κοντά
, έως τότε μην πωρώνεστε και μην πιστεύετε αν δεν ερευνήσετε εσείς οι ίδιοι, χωρίς την συμμετοχή Εγκάθετων κομματικών, Συστημικών δημοσιογράφων, Πονηρών ή Εξαγορασμένων Bloggers και υποψηφίων Βο(υ)λευτών.

Το φαινόμενο αμνησία

Ο χρήστης Ζυγισε και Αποφασισε κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ΕΝΚΕ Ενωμένη Κίνησις Ελλήνων.
Δημοσιεύθηκε από Μπάστας Χάρης 

Τα γνωστά αποτελέσματα στους φανατισμένους οπαδούς είναι δυο.
Το ένα είναι οι παρωπίδες και το άλλο είναι η απογοήτευση.
Οι απογοητευμένοι είναι περισσότεροι, καθώς τα κόμματα δεν έχουν το θεό τους. Εννοώντας πως ο μόνος θεός γι αυτά, είναι η εξουσία και το μόνο μέσο συναλλαγής τους είναι το χρήμα.
Όσοι έχουν χρήμα, δεν είναι απαραίτητο να έχουν και ευφυΐα.
Όσοι έχουν το χρήμα διεκδικούν την εξουσία και όταν έχεις την εξουσία δεν είναι απαραίτητο να την μοιραστείς με αυτούς που δεν έχουν την δύναμη του χρήματος.
Οι αδύναμοι πρέπει να τους βλέπουν πάντα ως εξουσία.
Η εξουσία πρέπει πάντα να υπόσχεται, χωρίς ποτέ να προσφέρει την δυνατότητα επιλογών στους αδύναμους.
Για να παραμένει πάντα στην εξουσία η δύναμη του χρήματος, πρέπει να την έχουν λίγοι.
Οι αδύναμοι πρέπει πάντα να ζουν το όνειρο του πλούτου. Πρέπει να ζουν όλη την ώρα, με την ψευδαίσθηση πως θα αποκτήσουν πλούτο.
Έτσι οριοθετεί ταυτόχρονα η εξουσία και την έννοια του πλούτου.
Ο πλούτος πρέπει (για την εξουσία) να έχει μόνο υλική παρουσία κι αξία.

Το φαινόμενο αμνησία .

Τελικά το καλύτερο χρονικό διάστημα που μας παρουσιάζει την πάθησή μας, είναι η περίοδος των εκλογών.
Πριν τις εκλογές θα φανούν έντονα τα συμπτώματα απώλειας μνήμης, φωνάζοντας πολλοί από εμάς ως σωστούς ηγέτες αυτούς, οι οποίοι στο παρελθόν, άλλα έλεγαν κι άλλα μετά έπραξαν.
Έκπληκτος παρακολούθησα δηλώσεις οπαδών κομμάτων, οι οποίοι παρευρέθησαν σε συγκεντρώσεις κι αναρωτήθηκα, εάν αυτοί είναι ζωντανοί ή τους ανασταίνουν κάποιοι, μόνο γι αυτή την εκλογική περίοδο.
Είναι τα ζόμπι κάθε κόμματος, τα οποία θα χειροκροτήσουν ότι κι αν πει ο εντολέας τους.
Θα συμβάλουν και οι Δημοσιογράφοι , οι οποίοι για μια ακόμα φορά θα αποδείξουν πως υποτιμούν την νοημοσύνη μας , αποσπώντας μετά συνεντεύξεις από τους χειροκροτητές.
Τελικά η Δημοσιογραφία είναι να ανακαλύπτει και να παρουσιάζει δικές της αλήθειες ή να προβάλει θέσεις άλλων ως μια πραγματικότητα;

Το φαινόμενο της αμνησίας, μας προβάλει ένα άλλο σοβαρό πρόβλημά μας.
Η Άγνοια, μας ωθεί πολλές φορές σε κινήσεις που δεν έχουν λογική.
Θα ακούσεις πολλούς να μιλούν για δεξιά κι αριστερά, χωρίς να έχουν γνώση τους λόγους που δημιουργήθηκαν αυτές οι τάσεις.
Δεν γνωρίζουν ποιοί και για ποιά συμφέροντα υπερασπίστηκαν την δεξιά ή την αριστερά.
Δεν θα βάλουν καθόλου με το μυαλό τους εάν αυτές οι πλασματικές ιδεολογίες υπάρχουν για να διαιρούν τους πολίτες, τοποθετώντας τους τον έναν απέναντι από τον άλλον.
Κανένας από αυτούς τους πολίτες δεν θα σκεφτεί πως και οι δυο πλευρές τους ωθούν να ακολουθήσουν λάβαρα, υποταγμένοι σε ιδέες άλλων και όχι αποκλειστικά των δικών τους ιδεών ή των δικών τους θέλω.
Τα γνωστά αποτελέσματα στους φανατισμένους οπαδούς είναι δυο.
Το ένα είναι οι παρωπίδες και το άλλο είναι η απογοήτευση.
Οι απογοητευμένοι είναι περισσότεροι, καθώς τα κόμματα δεν έχουν το θεό τους. Εννοώντας πως ο μόνος θεός γι αυτά, είναι η εξουσία και το μόνο μέσο συναλλαγής τους είναι το χρήμα.
Όσοι έχουν χρήμα, δεν είναι απαραίτητο να έχουν και ευφυΐα.
Όσοι έχουν το χρήμα διεκδικούν την εξουσία και όταν έχεις την εξουσία δεν είναι απαραίτητο να την μοιραστείς με αυτούς που δεν έχουν την δύναμη του χρήματος.
Οι αδύναμοι πρέπει να τους βλέπουν πάντα ως εξουσία.
Η εξουσία πρέπει πάντα να υπόσχεται, χωρίς ποτέ να προσφέρει την δυνατότητα επιλογών στους αδύναμους.
Για να παραμένει πάντα στην εξουσία η δύναμη του χρήματος, πρέπει να την έχουν λίγοι.
Οι αδύναμοι πρέπει πάντα να ζουν το όνειρο του πλούτου. Πρέπει να ζουν όλη την ώρα με την ψευδαίσθηση πως θα αποκτήσουν πλούτο.
Έτσι οριοθετεί ταυτόχρονα η εξουσία και την έννοια του πλούτου.
Ο πλούτος πρέπει (για την εξουσία) να έχει μόνο υλική παρουσία κι αξία.

Έτσι σ’ αυτό το παιχνίδι θα πάρουν θέση οι δεξιές και οι αριστερές απόψεις.
Οι μεν υπόσχονται εξασφάλιση εργασίας (με δικούς τους όρους) προσφέροντάς τους Θρησκεία , Πατρίδα και το παραπλανητικό «Οικογένεια».
Οι δε υπόσχονται εξασφάλιση των εργατικών δικαιωμάτων τους και γι αυτούς δεν υπάρχει (για τον εργάτη) θρησκεία , πατρίδα, αλλά (καλού κακού) κρατούν «ακόμα» την οικογένεια.
Οι μεν έχουν ρίζες από το Μοναρχικό και Φεουδαρχικό καθεστώς και οι δε έχουν ρίζες από το Κομουνιστικό ή (αργότερα) από το Σοσιαλιστικό καθεστώς.

Στην ζωή μου συνάντησα βοσκούς, όπου το καλοκαίρι, όλη την ημέρα ήταν κάτω από τον καυτό ήλιο αναζητώντας κάποιο σκιερό μέρος για να μην καούν και τον χειμώνα κάποιο μέρος μ’ απάγκιο για να μην παγώσουν, φωνάζοντας με περηφάνια το όνομα κάποιου βασιλιά ή κάποιου δεξιού κυβερνήτη.
Συνάντησα και Κομουνιστές, οι οποίοι είχαν βιοτεχνίες και κυκλοφορούσαν με πολυτελή αυτοκίνητα, που δεν είχαν ποτέ δουλέψει στην ζωή τους και άεργους αριστερούς προέδρους σωματείων.
Συνάντησα και πολλά θύματα δεξιών κι αριστερών παρατάξεων να έρχονται στα χέρια μεταξύ τους, για να υπερασπιστούν άλλων απόψεις.
Αναρωτήθηκα πολλές φορές τι συμβαίνει και υπάρχει αυτός ο παραλογισμός.
Άγνοια λοιπόν. Η άγνοιά μας, είναι υπεύθυνη γι αυτή την συμπεριφορά μας.

Υπάρχει κι ένα άλλο λεπτό σημείο που πρέπει να δοθεί προσοχή.
Αυτό το λεπτό σημείο είναι κάποιοι άνθρωποι που παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως γνώστες.
Είναι αυτοί που έχουν μάθει κάποια πράγματα, με μόνη διάθεση να ενισχύσουν το Εγώ τους, χωρίς να επιδιώκουν αυτό να είναι χρήσιμο στο Εμείς.
Είναι αυτοί που ότι γνωρίζουν, προσπαθούν να το πουλήσουν για να κερδίσουν χρήματα.
Είναι αυτοί που εάν τους παρουσιάσεις μια άλλη εκδοχή των πραγμάτων (από αυτή που υποστηρίζουν) σε θεωρούν εχθρό τους και κοιτούν να σε εκμηδενίσουν.

Όταν κάποια στιγμή αποφάσισα να μάθω περισσότερα απ’ όσα γνώριζα, διαπίστωσα πως δεν μπορώ να εκφράζω απόψεις, παρά μόνο υποψίες.
Από τότε γράφω και λέω πως οι υποψίες υπάρχουν για αναζήτηση διάψευσης ή επαλήθευσής τους.
Από τότε λέω και γράφω, πως ευχή θα ήταν να υπήρχαν πολλοί εκφραστές υποψιών κι όχι απόψεων, διότι με αυτή την διάθεση υπάρχει και η επιθυμία προόδου της σκέψης μας.
Ψάχνοντας λοιπόν και μελετώντας, πετώντας τις παρωπίδες, υπάρχει η ελπίδα της πραγματικής γνώσης .
Υπάρχει η ελπίδα των εποικοδομητικών συζητήσεων με απώτερο σκοπό την ανταλλαγή απόψεων, χωρίς την παρουσία της επίδειξης των γνώσεων του καθενός.

Εάν κατορθώσουν κάποιοι να ανέβουν σ’ αυτό το επίπεδο, θα προσφέρουν στους γύρω τους απλόχερα και δωρεάν την γνώση, ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο της αμνησίας.
Θα απουσιάζει η άγνοια και τότε θα μιλούμε για συνειδητοποιημένες ενέργειες των πολιτών, ώστε να υπάρχουν ουσιαστικά πραγματικές αλλαγές στον τρόπο ζωής μας.

Συντάκτης
Χαράλαμπος Μπάστας.
Φωτογραφία: Το φαινόμενο αμνησία .

Τελικά το καλύτερο χρονικό διάστημα που μας παρουσιάζει  την πάθησή μας, είναι η περίοδος των εκλογών.
Πριν τις εκλογές θα φανούν έντονα τα συμπτώματα απώλειας μνήμης, φωνάζοντας πολλοί από εμάς ως σωστούς ηγέτες αυτούς, οι οποίοι στο παρελθόν, άλλα έλεγαν κι άλλα μετά έπραξαν. 
Έκπληκτος παρακολούθησα δηλώσεις οπαδών κομμάτων, οι οποίοι παρευρέθησαν σε συγκεντρώσεις κι αναρωτήθηκα, εάν αυτοί είναι ζωντανοί ή τους ανασταίνουν κάποιοι, μόνο γι αυτή την εκλογική περίοδο.
Είναι τα ζόμπι κάθε κόμματος, τα οποία θα χειροκροτήσουν ότι κι αν πει ο εντολέας τους. 
Θα συμβάλουν και οι Δημοσιογράφοι , οι οποίοι για μια ακόμα φορά θα αποδείξουν πως υποτιμούν την νοημοσύνη μας , αποσπώντας μετά συνεντεύξεις από τους χειροκροτητές.
Τελικά η Δημοσιογραφία είναι να ανακαλύπτει και να παρουσιάζει δικές της αλήθειες ή να προβάλει θέσεις άλλων ως μια πραγματικότητα; 

Το φαινόμενο της αμνησίας, μας προβάλει ένα άλλο σοβαρό πρόβλημά μας. 
Η Άγνοια, μας ωθεί πολλές φορές σε κινήσεις που δεν έχουν λογική.
Θα ακούσεις πολλούς να μιλούν για δεξιά κι αριστερά, χωρίς να έχουν γνώση τους λόγους που δημιουργήθηκαν αυτές οι τάσεις.
Δεν γνωρίζουν ποιοί και για ποιά συμφέροντα υπερασπίστηκαν την δεξιά ή την αριστερά.
Δεν θα βάλουν καθόλου με το μυαλό τους εάν αυτές οι πλασματικές ιδεολογίες υπάρχουν για να διαιρούν τους πολίτες, τοποθετώντας τους τον έναν απέναντι από τον άλλον. 
Κανένας από αυτούς τους πολίτες δεν θα σκεφτεί πως και οι δυο πλευρές τους ωθούν να ακολουθήσουν λάβαρα, υποταγμένοι σε ιδέες άλλων και όχι αποκλειστικά των δικών τους ιδεών ή των δικών τους θέλω.
Τα γνωστά αποτελέσματα στους φανατισμένους οπαδούς είναι δυο.
Το ένα είναι οι παρωπίδες και το άλλο είναι η απογοήτευση.
Οι απογοητευμένοι είναι περισσότεροι, καθώς τα κόμματα δεν έχουν το θεό τους. Εννοώντας πως ο μόνος θεός γι αυτά, είναι η εξουσία και το μόνο μέσο συναλλαγής τους είναι το χρήμα.
Όσοι έχουν χρήμα, δεν είναι απαραίτητο να έχουν και ευφυΐα.
Όσοι έχουν το χρήμα διεκδικούν την εξουσία και όταν έχεις την εξουσία δεν είναι απαραίτητο να την μοιραστείς με αυτούς που δεν έχουν την δύναμη του χρήματος.  
Οι αδύναμοι πρέπει να τους βλέπουν πάντα ως εξουσία.
Η εξουσία πρέπει πάντα να υπόσχεται,  χωρίς ποτέ να προσφέρει την δυνατότητα  επιλογών στους αδύναμους. 
Για να παραμένει πάντα στην εξουσία η δύναμη του χρήματος, πρέπει να την έχουν λίγοι. 
Οι αδύναμοι πρέπει πάντα να ζουν το όνειρο του πλούτου. Πρέπει να ζουν όλη την ώρα με την ψευδαίσθηση πως θα αποκτήσουν πλούτο.
Έτσι οριοθετεί ταυτόχρονα η εξουσία και την έννοια του πλούτου. 
Ο πλούτος πρέπει (για την εξουσία) να έχει μόνο υλική παρουσία κι αξία.

Έτσι σ’ αυτό το παιχνίδι θα πάρουν θέση οι δεξιές και οι αριστερές απόψεις.
Οι μεν υπόσχονται εξασφάλιση εργασίας (με δικούς τους όρους) προσφέροντάς τους Θρησκεία , Πατρίδα και το παραπλανητικό «Οικογένεια». 
Οι δε υπόσχονται εξασφάλιση των εργατικών δικαιωμάτων τους και γι αυτούς δεν υπάρχει (για τον εργάτη) θρησκεία , πατρίδα, αλλά (καλού κακού) κρατούν «ακόμα» την οικογένεια.
Οι μεν έχουν ρίζες από το Μοναρχικό και Φεουδαρχικό καθεστώς και οι δε έχουν ρίζες από το  Κομουνιστικό ή (αργότερα) από το Σοσιαλιστικό καθεστώς.

Στην ζωή μου συνάντησα βοσκούς, όπου το καλοκαίρι, όλη την ημέρα ήταν κάτω από τον καυτό ήλιο αναζητώντας κάποιο σκιερό μέρος για να μην καούν και τον χειμώνα κάποιο μέρος μ’ απάγκιο για να μην παγώσουν, φωνάζοντας με περηφάνια το όνομα κάποιου βασιλιά ή κάποιου δεξιού κυβερνήτη. 
Συνάντησα και Κομουνιστές, οι οποίοι είχαν βιοτεχνίες και κυκλοφορούσαν με πολυτελή αυτοκίνητα, που δεν είχαν ποτέ δουλέψει στην ζωή τους και άεργους αριστερούς προέδρους σωματείων. 
Συνάντησα και πολλά θύματα δεξιών κι αριστερών παρατάξεων να έρχονται στα χέρια μεταξύ τους, για να υπερασπιστούν άλλων απόψεις.
Αναρωτήθηκα πολλές φορές τι συμβαίνει και υπάρχει αυτός ο παραλογισμός.
Άγνοια λοιπόν. Η άγνοιά μας, είναι υπεύθυνη γι αυτή την συμπεριφορά μας.

Υπάρχει κι ένα άλλο λεπτό σημείο που πρέπει να δοθεί προσοχή.
Αυτό το λεπτό σημείο είναι κάποιοι άνθρωποι που παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως γνώστες.
Είναι αυτοί που έχουν μάθει κάποια πράγματα, με μόνη διάθεση να ενισχύσουν το Εγώ τους, χωρίς να επιδιώκουν αυτό να είναι χρήσιμο στο Εμείς. 
Είναι αυτοί που ότι γνωρίζουν, προσπαθούν να το πουλήσουν για να κερδίσουν χρήματα.
Είναι αυτοί που εάν τους παρουσιάσεις μια άλλη εκδοχή των πραγμάτων (από αυτή που υποστηρίζουν) σε θεωρούν εχθρό τους και κοιτούν να σε εκμηδενίσουν.

Όταν κάποια στιγμή αποφάσισα να μάθω περισσότερα απ’ όσα γνώριζα, διαπίστωσα πως δεν μπορώ να εκφράζω απόψεις, παρά μόνο υποψίες. 
Από τότε γράφω και λέω πως οι υποψίες υπάρχουν για αναζήτηση διάψευσης ή επαλήθευσής τους. 
Από τότε λέω και γράφω, πως ευχή θα ήταν να υπήρχαν πολλοί εκφραστές υποψιών κι όχι απόψεων, διότι με αυτή την διάθεση υπάρχει και η επιθυμία προόδου της σκέψης μας. 
Ψάχνοντας λοιπόν και μελετώντας, πετώντας τις παρωπίδες, υπάρχει η ελπίδα της πραγματικής γνώσης . 
Υπάρχει η ελπίδα των εποικοδομητικών συζητήσεων με απώτερο  σκοπό την ανταλλαγή απόψεων, χωρίς την παρουσία της επίδειξης των γνώσεων του καθενός. 

Εάν κατορθώσουν κάποιοι να ανέβουν σ’ αυτό το επίπεδο, θα προσφέρουν στους γύρω τους απλόχερα και δωρεάν την γνώση, ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο της αμνησίας.
Θα απουσιάζει η άγνοια και τότε θα μιλούμε για συνειδητοποιημένες ενέργειες των πολιτών, ώστε να υπάρχουν ουσιαστικά πραγματικές αλλαγές στον τρόπο ζωής μας. 

Συντάκτης
Χαράλαμπος Μπάστας.


Θράσος και …. Θάρρος !!!



Θράσος και …. Θάρρος !!!
Αναρωτιέσαι πως μπορεί
το θράσος να υπηρετεί,
Αλήθεια και το Ψέμα?
Για την Αλήθεια, θες πολλά
εμπόδια να νικήσεις,
όταν συμφέροντα πολλά,
δεν θέλουν να μιλήσεις.
Για το ψέμα, θέλεις πολλά
αυτιά να ευχαριστήσεις,
καθώς το ψέμα πρέπει να φανεί,
αληθινό σκοπό να υπηρετεί,
και τα συμφέροντα να τρέφει.
Βλέπετε Φίλοι μου λοιπόν
πως Θράσος, Αλήθεια, Ψέμα,
όλα μαζί δηλώνουν υποτέλεια,
σε κάθε λογίς συμφέροντα.
Ενώ το Θάρρος,
είναι αγνό και ακριβό
και το έχουν μόνο λίγοι.
Δεν δηλώνουν υποτέλεια,
υπηρετούν το δίκαιο,
και όχι λογίς – λογίς συμφέροντα.

<ιόφ> 15.1.4