ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Ο ΥΠΝΩΤΙΣΤΗΣ

Μια γυναίκα έρχεται στο σπίτι και λέει στο σύζυγό της:

«Θυμάσαι εκείνους τους πονοκεφάλους που είχα όλα αυτά τα χρόνια; Λοιπόν, πάνε!!!».

«Δεν υπάρχουν πλέον πονοκέφαλοι; Τι συνέβη; " ρωτά ο σύζυγος.

Η σύζυγός: «η κουμπάρα μας η Βάσω με παρέπεμψε σε έναν υπνωτιστή. Μου είπε να σταθώ μπροστά σε έναν καθρέφτη, να κοιτάζω τον εαυτό μου και επαναλαμβάνω:

Δεν έχω πονοκέφαλο

Δεν έχω πονοκέφαλο,

Δεν έχω πονοκέφαλο..»

«Δούλεψε λοιπόν ! Οι πονοκέφαλοι έχουν φύγει..»

«Μα, αυτό είναι υπέροχο!!!!» απαντά ο σύζυγος.Η γυναίκα του λέει τότε: «Ξέρεις, δεν ήσουν πολύ θερμός στο υπνοδωμάτιο τα τελευταία χρόνια. Γιατί δεν πας να συναντήσεις τον υπνωτιστή και να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε τίποτα και γι΄ αυτό;»

Ο σύζυγος συμφωνεί να το δοκιμάσει.

Φίλες και Φίλοι να είστε πάντα καλά. Καλημέρα.

Είμαστε αιχμάλωτοι - αλλά έχουμε wi-fi.

«Ξέρεις πώς πέθανε ο τελευταίος τίγρης της Τασμανίας;» με ρωτάει ο Τηλέμαχος στο αυτοκίνητο. 

Πάντα νοιαζόταν να διαβάζει για τα ζώα, σε εγκυκλοπαίδειες και σε βιβλία. Τώρα πια, σχεδόν έντεκα, ψάχνει στο διαδίκτυο για ό,τι θέλει να μάθει. 

«Πέθανε στον ζωολογικό κήπο. Ήταν ο τελευταίος που υπήρχε και τον άφησαν να πεθάνει εκεί μέσα. Το 1936. Υπάρχει και βίντεο.» 

Στη φωνή του διακρίνω θλίψη και απορία. 

«Το 'χω δει το βίντεο», του λέω προσέχοντας τον δρόμο. 

Περιμένει να του πω κάτι ακόμα. Η απάντηση μου είναι χωρίς αξία.

«Γιατί τον αφήσαν να πεθάνει εκεί μέσα;»

«Δεν υπήρχε άλλος. Τι να έκαναν;»

«Να τον άφηναν ελεύθερο.»

«Πάλι θα πέθαινε.»

«Ναι, αλλά θα πέθαινε ελεύθερος.» 

Ο Τηλέμαχος, ως παιδί, κι ως άνθρωπος ευαίσθητος, είδε το βίντεο κι ένιωσε την απόγνωση του τελευταίου τίγρη. Δεν σκέφτηκε κυνικά ή επιστημονικά. Ένιωσε. 

Πίστεψε ότι θα ήταν καλύτερο να τον αφήσουν να φύγει. Να χαθεί στα δάση της Τασμανίας, να κυνηγήσει, να ψάξει μήπως βρει ένα τελευταίο θηλυκό -έναν αρσενικό έστω, για να πιούνε μπύρες αντικρίζοντας την εξάλειψη.

«Να πεθάνει ελεύθερος», αυτό είπε ο Τηλέμαχος. 

ΣΥΝΕΧΕΙΑ....... εδώ...

--

FW: ΑΝΕΚΔΟΤΟ

---------- Προωθημένο μήνυμα ----------
Από: NIKOLAS K 
Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου 2014 - 3:41 μ.μ.
Θέμα: FW: ΑΝΕΚΔΟΤΟ
Προς:

---

Date: Wed, 29 Jan 2014 06:55:40 +0000
Subject: ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Μια φορά τρεις γυναίκες, μια καστανομάλλα, μια κοκκινομάλλα και μια ξανθιά, είχαν ναυαγήσει σε ένα νησί.
Μετά από πολύ καιρό η κοκκινομάλλα βρίσκει ένα μαγικό λυχνάρι... το τρίβει, βγαίνει το τζίνι και τους λέει:
- Είμαι το τζίνι και μπορώ να σας πραγματοποιήσω 3 ευχές!!! Δηλαδή

μπορείτε να κάνετε από μια ευχή η κάθε μια!
- Θέλω να γυρίσω σπίτι μου, στον άντρα μου και στα παιδιά μου, λέει η κοκκινομάλλα.
- Η ευχή σου διαταγή μου!
Εξαφανίζεται η κοκκινομάλλα
- Θέλω και εγώ να πάω στο σπίτι μου έχει λείψει παρά πολύ, λέει η καστανομάλλα.
- Η ευχή σου διαταγή μου!
Εξαφανίζεται η καστανομάλλα.
- Και τώρα η τελευταία ευχή που απόμεινε είναι δικιά σου, λέει το τζίνι. Ποια θα είναι αυτή;
Και η ξανθιά με βουρκωμένα μάτια απαντάει:
- Θέλω, θέλω τις φίλες μου πίσω !!!

--
new edition of elafile.net