ΠΟΙΟΙ και ΠΩΣ ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΜΑΧΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ.

Νικόλαος Νημάς

ΠΟΙΟΙ και ΠΩΣ ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΜΑΧΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ.
Αυτοί που έχασαν - όχι ο λαός που τους πίστεψε
- πολιτικοί της οσφυοκαμπτικής και τα ΜΜΕ μεγαφωνάκια τους μαζί,
έχασαν διότι δεν θέλησαν να δουν / παραδεχτούν
ότι έσπρωξαν τα τελευταία 5 χρόνια τις μετριοπαθείς κεντρώες μάζες
και τη μεσαία τάξη - εξαντλημένες και ταπεινωμένες -
να συγχωνευθούν με τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα και την εργατική τάξη.
Τους έστειλαν εκεί από όπου κατάγονταν,
εκεί όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν - στις εργατικές οικογένειες
των δεκαετιών του 50 και του 60.
Έσπρωξαν τους αυτοδημιούργητους και υπερήφανους μαχητές
της οικονομικής προόδου στο καθαρτήριο,
στην κόλαση της απελπισίας.
Νόμισαν ότι η ιδεολογική κυριαρχία της αστικής τάξης
ήταν οριστική επάνω στους μικρομεσαίους. Ανιστόρητη εκτίμηση.
Σε ακραίες περιπτώσεις τους εξύβρισαν
και τους φόρτωσαν δυσανάλογα άδικες αμαρτίες.
Όλοι αυτοί οι αρχιμάγειροι, το πλήρωσαν:
με ιδεολογική ήττα και με κατακρήμνιση των πολιτικών ηγετών τους.
Έπαιξαν ξανά τις τελευταίες μέρες με τον φόβο,
πάνω σε κοινωνικά στρώματα όπου ο φόβος
είχε ήδη αντικατασταθεί με την απελπισία.
Οι πιο έξυπνοι κι εκείνοι που κράτησαν αποστάσεις
το έχουν καταλάβει πολύ πριν το δημοψήφισμα
- βλέπε και δήλωση του προέδρου της ΟΝΝΕΔ.
Ο λαός μας λέει συχνά το
"Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι".
Σε λίγα χρόνια θα φανεί ξεκάθαρα πως η νίκη του ΟΧΙ
ήταν νίκη της κρίσιμης μάζας των ηττημένων
από τα μνημόνια μικρομεσαίων.
Όσο για την εργατική τάξη, αυτή απλά χρησιμοποίησε
τις αλυσίδες της για όπλο, όπως πάντα και εδώ.
Ν.Ν.

Με Ευρώ ή με Δραχμή την Κυριακή;

Από: http://www.athensmagazine.gr/portal/politikiellada/192327

Το πρωί της Παρασκευής στις 8:30 θα φανεί με τι νόμισμα θα ξυπνήσουν οι Έλληνες τη Δευτέρα.

«Game over» σημαίνει για την Ελλάδα το οριστικό και αμετάκλητο αυτό τη φορά τελεσίγραφο έως τις 8.30 το πρωί της Παρασκευής που έθεσαν οι εταίροι προς τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα.

Μέχρι το πρωί της Παρασκευής θα έχουν κριθεί όλα, την Κυριακή θα ληφθούν οι αποφάσεις και από Δευτέρα οι Έλληνες θα ξέρουν τι νόμισμα έχουν.

Λίγες μέρες μετά το «Όχι» στο δημοψήφισμα οι θέσεις των εταίρων, αναφορικά τουλάχιστον με το μνημόνιο, όχι μόνο δεν μαλάκωσαν αλλά έγιναν πιο σκληρές.

Το χρονοδιάγραμμα είναι σαφές, ξεκάθαρο και δεν χωράει πλέον παρερμηνείες:

Η Αθήνα θα πρέπει να καταθέσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα μέτρων και μεταρρυθμίσεων μέχρι τις 8:30 το πρωί.

Διαφορετικά, οδεύει σε έξοδο από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή.

Το κλίμα θα είναι ξεκάθαρο από την Παρασκευή, η πρώτη απόφαση που θα δείχνει το δρόμο για Ευρώ η Δραχμή θα έρθει στο Eurogroup του Σαββάτου και η τελική στη Σύνοδο Κορυφής της Κυριακή.

Στη δεδομένη χρονική στιγμή κανείς δεν μπορεί να πει με ασφάλεια ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα, ούτε και ποιος θα «βάψει τα χέρια του με αίμα», ποιος θα χρεωθεί την ευθύνη της επιστροφής της Ελλάδας στο δικός της νόμισμα.

Για πρώτη φορά ξεκάθαρα και σε αυστηρούς τόνους οι Ευρωπαίοι ηγέτες μίλησαν ανοιχτά για το «μαύρο» σενάριο, αλλά και για σχέδιο που υπάρχει ώστε η χώρα να μείνει μόνη της με τη δραχμή με μια ανθρωπιστική βοήθεια από την Ευρώπη.

Σε εξαιρετικά αυστηρό ύφος  ο επικεφαλής της Κομισιόν, Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, πρώτη φορά μίλησε ευθέως για «λεπτομερές σχέδιο grexit, που είναι ήδη προετοιμασμένο».

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, δήλωσε ότι «δεν μου αρέσει να μιλάω για προθεσμίες, αλλά έμειναν 5 ημέρες για να βρούμε λύση», παραπέμποντας τις τελικές αποφάσεις στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης και της Ε.Ε., την Κυριακή 12 Ιουλίου. Μίλησε για λύση «χωρίς νικητές και ηττημένους», για να προσθέσει ότι σε διαφορετική περίπτωση «θα επηρεαστεί όλη η Ευρώπη, ακόμα και γεωπολιτικά», κάτι που δεν έχει ακουστεί ποτέ ξανά.

Ο κ. Γιουνκέρ εμφανίσθηκε δημοσίως θυμωμένος προσωπικά με τον κ. Τσίπρα, καθώς, όπως είπε, είχε ήδη συζητήσει μαζί του το να εξετασθεί το ζήτημα του χρέους από τον Οκτώβριο, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό ότι απέκρυψε τη σχετική πληροφορία από τον ελληνικό λαό. «Ποιοι νομίζουν ότι είναι και ποιος νομίζουν ότι είμαι για να μας αποκαλούν τρομοκράτες;», διερωτήθηκε, χτυπώντας το χέρι δυνατά στο τραπέζι σε μια στιγμή έκρηξης

Τι αποφάσισε η Σύνοδος Κορυφής – Το επίσημο ανακοινωθέων

1. Συναντηθήκαμε σήμερα για να συζητήσουμε την σοβαρή κατάσταση στην Ελλάδα. Σημειώσαμε ότι οι αρχές της ευρωζώνης είναι έτοιμες να κάνουν ότι είναι αναγκαίο να διασφαλίσει την χρηματοπιστωτική σταθερότητα της ευρωζώνης ως σύνολο.

2. Μετά το ελληνικό δημοψήφισμα, ο πρωθυπουργός Τσίπρας δεσμεύτηκε να παρουσιάσει ένα νέο αίτημα για πρόγραμμα εντός του πλαισίου που θέτει η Συνθήκη του ESM, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής αυστηρών όρων.

3. Συμφωνήσαμε να εξετάσουμε άμεσα αν είναι δυνατό να εγκαθιδρύσουμε μια βάση για την εύρεση μιας συμφωνίας που θα σέβεται τις υπάρχουσες δεσμεύσεις και τους κοινούς μας κανόνες.

4. Η ελληνική κυβέρνηση θα παρουσιάσει λεπτομερώς τις προτάσεις της ως την Πέμπτη 9 Ιουλίου (σ.σ. ο Γιούνκερ στην συνέντευξη του είπε την Παρασκευή στις 08:30) το αργότερο για μια περιεκτική και συγκεκριμένη μεταρρυθμιστική ατζέντα για αξιολόγηση από τους τρεις θεσμούς, που θα παρουσιαστεί στο Eurogroup.

5. Οι επικεφαλής των κρατών ή κυβερνήσεων θα συναντηθούν την Κυριακή στις 12 Ιουλίου.

Το ευρώ και το νέο μνημόνιο

Η Αθήνα πλέον, για να μείνει στο ευρώ θα πρέπει να δεχθεί διετές μνημόνιο, το οποίο θα εμπεριέχει πρόσθετα μέτρα σε σχέση με την τελευταία πρόταση των θεσμών, ενώ είναι ξεκάθαρο από τις δηλώσεις της Άνγκελα Μέρκελ ότι θα πρέπει να προηγηθεί η συμφωνία για το νέο μνημόνιο και ψήφιση ορισμένων μέτρων και, εν συνεχεία, θα αντιμετωπιστούν οι βραχυπρόθεσμες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, δηλαδή η άμεση καταβολή χρημάτων για να πληρωθεί τουλάχιστον η ΕΚΤ στις 20 του μήνα. Το ζήτημα του ελληνικού χρέους είναι στο τραπέζι, αλλά δεν θα εξεταστεί άμεσα.

Στις δημόσιες δηλώσεις του και ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ κινήθηκε στο πλαίσιο των υπολοίπων Ευρωπαίων ηγετών, ενώ ο μοναδικός πρωθυπουργός που ήταν σε άλλο μήκος κλίματος ήταν ο Αλέξης Τσίπρας.

Αναφέρθηκε στις προτάσεις της ελληνικής πλευράς για επίτευξη συμφωνίας, που θα είναι «κοινωνικά δίκαιη και οικονομικά βιώσιμη για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη. Το πλαίσιο αυτό περιλαμβάνει αξιόπιστες μεταρρυθμίσεις με κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη, ενώ περιλαμβάνει ως αντάλλαγμα τη δέσμευση για επαρκή κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών στο μεσοπρόθεσμο διάστημα, ένα ισχυρό επενδυτικό πακέτο για να αντιμετωπιστούν τα μεγάλα προβλήματα κυρίως της ανεργίας, καθώς και έναρξη ουσιαστικής συζήτησης για την αναγκαία αναδιάρθρωση του χρέους.

Το σχέδιο για τη Δραχμή που έφτιαξαν οι Ευρωπαίοι.

Σύμφωνα πληροφορίες που διέρρευσαν σε διεθνή μέσα ενημέρωσης ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ περίμενε τον Αλέξη Τσίπρα – στη συνάντηση με τον Ολάντ και τη Μέρκελ –  κρατώντας έναν ογκώδη τόμο που ήταν το σχέδιο για την έξοδο από το ευρώ.

Πρόκειται για ένα αναλυτικό σχέδιο αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα μετά από ένα Grexit. Ωστόσο μέχρι στιγμή η ελληνική πλευρά δεν παραδέχεται ότι της δόθηκε ένα τέτοιο σχέδιο.

Πώς θα γίνει η επιστροφή στη δραχμή

Η έξοδος της Ελλάδας από την ζώνη του ευρώ, μπορεί σύντομα να έρθει κατά πάνω μας, αναφέρει η Wall Street Journal σε άρθρο της με τίτλο «Πως θα μοιάζει ένα Grexit» και προσπαθεί αν εξηγήσει πώς θα γίνει.

1. Πώς θα έρθει το Grexit;

Μέσω των τραπεζών. Δεν υπάρχει νομικός ή πολιτικός τρόπος ώστε η Ελλάδα να «αποβληθεί» από το ευρώ και η ελληνική κυβέρνηση έχει, επανειλημμένα, τονίσει ότι δεν θα φύγει οικειοθελώς από τη ζώνη του ευρώ. Αυτό υποδεικνύει ότι το Grexit μπορεί να καταφθάσει εάν η κατάσταση των τραπεζών δυσχεράνει τόσο πολύ, ώστε δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση.

2. Πόσο πιο άσχημα θα γίνουν τα πράγματα;

Όχι και πολύ χειρότερα, για να είμαστε ειλικρινής. Οι τράπεζες δεν έχουν ρευστότητα: δεν μπορούν να «μετατρέψουν» τα περιουσιακά τους στοιχεία (π.χ. τα δάνεια) σε μετρητά, ώστε να αποπληρώσουν αυτά που θέλουν οι πιστωτές τους (οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν είναι άλλοι από τους καταθέτες). Ο μόνος που τους παρέχει ρευστότητα είναι η Τράπεζα της Ελλάδος. Όμως η ΕΚΤ «πάγωσε» τον ELA. Αποτέλεσμα είναι οι τράπεζες να κλείσουν. Προσφέρουν τα τελευταία τους μετρητά στους καταθέτες, οι οποίοι μπορούν να αντλήσουν μόλις 60 ευρώ την ημέρα. Σταμάτησαν τις ηλεκτρονικές, διασυνοριακές συναλλαγές. Στην πραγματικότητα η Ελλάδα είναι με το ένα πόδι έξω από το ευρώ. Επιχειρήσεις και καταναλωτές θέλουν μετρητά. Σαφώς ένα ευρώ σε έναν ελληνικό, τραπεζικό λογαριασμό δεν αξίζει όσο ένα ευρώ στην τσέπη σου ή όσο ένα ευρώ σε μία κατάθεση σε γερμανική τράπεζα. Ουσιαστικά οι Έλληνες έχουν την αίσθηση ότι το «νόμισμα» που έχουν στους λογαριασμούς τους δεν είναι πραγματικά ευρώ.

3. Ποιος μπορεί πράγματι να το προκαλέσει;

Η ΕΚΤ. Η ΕΚΤ μπορεί να διακόψει τον ELA, καθώς, ήδη, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν αισθάνεται και πολύ βολικά, προσφέροντας κεφάλαια στις ελληνικές τράπεζες. Το μεγαλύτερο μέρος των ενέχυρων που μπορούν να δώσουν οι ελληνικές τράπεζες για να δανειστούν από την ΕΚΤ είναι είτε ελληνικά ομόλογα, είτε assets τα οποία έχουν εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου. Εάν η «γραμμή ζωής» κοπεί, οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να αποπληρώσουν τα δάνεια που έχουν λάβει. Δεν θα μπορέσουν να το πράξουν και θα καταρρεύσουν.

4. Τι θα γίνει τότε;

Το τραπεζικό σύστημα θα πρέπει να ξαναρχίσει να λειτουργεί, τουλάχιστον για να διασφαλιστεί η προμήθεια βασικών αγαθών και υπηρεσιών. Θα πρέπει να υπάρξει ένα τεράστιο πρόγραμμα διάσωσης των τραπεζών. Η διακοπή αποδοχής των εγγυήσεων των ελληνικών τραπεζών θα διαλύσει την αξία τους, ενώ τα υπόλοιπα assets τους θα υποτιμηθούν. Ας μην ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο asset των ελληνικών τραπεζών είναι τα δάνεια που έχουν δώσει. Κατά τη διαδικασία της διάσωσης οι τράπεζες (ή όσες εξ αυτών επιλέχθηκαν να επιβιώσουν) θα πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθούν. Το κεφάλαιο μίας τράπεζας δεν είναι τίποτε άλλο από το ενεργητικό που απομένει όταν αφαιρεθούν οι υποχρεώσεις της. Ως εκ τούτου υπάρχουν δύο τρόποι για να αντλήσεις κεφάλαια: είτε «κουρεύοντας» τις υποχρεώσεις, είτε αυξάνοντας το ενεργητικό σου.

5. Μπορούν οι ελληνικές τράπεζες να σωθούν, με «χρήση» του ευρώ;

Μπορεί να συμβεί αλλά θα χρειαστεί, το λιγότερο, η βοήθεια της ΕΚΤ. Πρόκειται για τον μοναδικό θεσμό που μπορεί να προσφέρει στήριξη σε ευρώ. Θα πρέπει να επαναφέρει σε λειτουργία τη «γραμμή ζωής» και να δανείσει σε ευρώ τα νέα τραπεζικά ιδρύματα που θα δημιουργηθούν, προκειμένου να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις νέες εκροές καταθέσεων. Οι τράπεζες θα πρέπει ή να αυξήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία σε ευρώ ή να μειώσουν το παθητικό τους αλλά πάλι αποτιμημένο σε ευρώ. Ο μόνος που μπορεί να αυξήσει το ενεργητικό των τραπεζών είναι η ελληνική κυβέρνηση. Όμως αυτή δεν έχει ευρώ, θα πρέπει να της δώσουν οι δανειστές. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να έρθει σε συμφωνία μαζί τους. Υπάρχει, βέβαια και το ενδεχόμενο οι τράπεζες να «κουρέψουν» τις καταθέσεις. Όλα αυτά θα είναι εξαιρετικά οδυνηρά. Η εναλλακτική λύση είναι το Grexit.

6. Τι θα συμβεί εάν η Ελλάδα υιοθετήσει νέο νόμισμα;

Εάν η ελληνική κυβέρνηση υιοθετήσει νέο νόμισμα – ας το ονομάσουμε δραχμή – μπορεί να το χρησιμοποιήσει για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Μπορεί να τυπώσει δραχμές και να τις χρησιμοποιήσει για να αγοράσει μετοχές των νέων τραπεζών. Οι τράπεζες θα έχουν ένα νέο asset: τις νέες δραχμές. Η ΤτΕ μπορεί να παράσχει ρευστότητα σε δραχμές, θα μπορεί να δανείσει όσες δραχμές θέλει στις τράπεζες.

7. Ποια είναι η παγίδα;

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα «γυρίσει» στη δραχμή. Ως εκ τούτου κάποιος που είχε για παράδειγμα 10.000 ευρώ στον λογαριασμό του, τώρα θα έχει 10.000 νέες δραχμές. Μπορεί να μην πρόκειται για «κούρεμα» με την απόλυτη έννοια του όρου ή σε επίπεδο αριθμών, αλλά σαφώς η ισοτιμία ευρώ και νέας δραχμής δεν θα είναι ένα προς ένα.

8. Πως θα επηρεάσει την υπόλοιπη Ευρωζώνη ένα Grexit;

Είναι πολύ δύσκολο να υπολογιστεί. Η Ελλάδα οφείλει πολλά χρήματα στους πιστωτές της: 131 δισ. ευρώ στον EFSF και επιπλέον 35 δισ. ευρώ στις κυβερνήσεις των υπολοίπων κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Σαφώς η Ελλάδα δεν θα πληρώσει αυτές τις υποχρεώσεις και θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωσή τους. Επίσης οφείλει 34 δισ. ευρώ σε ιδιώτες επενδυτές, στα πλαίσια του PSI που έγινε το 2012. Πιθανώς να αναδιαρθρώσει και αυτό το ποσό. Όλη αυτή η διαδικασία θα προκαλέσει προβλήματα. Όλες αυτές οι υποχρεώσεις υπόκεινται σε ξένο και όχι στο ελληνικό δίκαιο και ως εκ τούτου θα αποτελέσουν προϊόν διεκδίκησης όχι στα ελληνικά αλλά στα εκτός ελληνικής επικράτειας δικαστήρια. Η Ελλάδα δεν μπορεί απλά να ψηφίσει έναν νόμο και να αλλάξει τους όρους του δανεισμού της, όπως μπόρεσε να κάνει το 2012.

9. Πώς θα επηρεάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

Η ΕΚΤ είναι ουσιαστικά το «Ευρωσύστημα», καθώς η ίδια και οι 19 κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης είναι όλες μέλη του. Εάν καταρρεύσουν οι ελληνικές τράπεζες αυτό σημαίνει ότι το Ευρωσύστημα χάνει 39 δισ. ευρώ. Όμως αυτά τα χρήματα τα έχει δανείσει, λαμβάνοντας αξιόπιστα ενέχυρα, άρα είναι ασφαλές από αυτήν την άποψη. Αντίθετα τα 89 δισ. ευρώ του ELA έχουν δοθεί βάσει άλλων κανόνων, με τον φόρο χρεοκοπίας να βαραίνει την ΤτΕ. Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει με τις οφειλές της ΤτΕ προς την ΕΚΤ βάσει του Target-2.

10. Τι είναι το Target-2;

Με απλά λόγια, οι εμπορικές τράπεζες κάθε χώρας συνεργάζεται με τη δική της κεντρική τράπεζα. Όταν υπάρχει διακίνηση κεφαλαίων μεταξύ δύο τραπεζών διαφορετικών χωρών, οι κεντρικές τράπεζες αυτών των χωρών διαχειρίζονται τη συναλλαγή. Όλες αυτές οι συναλλαγές καταγράφονται σε ημερήσια βάση. Την ίδια ώρα οι ισολογισμοί των εθνικών, κεντρικών τραπεζών είναι διαφορετικοί. Υπάρχουν κάποιοι που είναι πλεονασματικοί και κάποιο ελλειμματικοί. Στην περίπτωση της ΤτΕ ο ισολογισμός είναι ελλειμματικός, με «τρύπα» 100 δισ. ευρώ έως τον Μάιο του 2015. Αυτό το έλλειμμα είναι έλλειμμα του μηχανισμού Target-2. Η ΤτΕ μπορεί να «αρνηθεί» την ύπαρξη αυτής της «τρύπας» και φυσικά το Ευρωσύστημα θα χάσει τα συγκεκριμένα κεφάλαια. Βέβαια, όπως τονίζει ο οικονομολόγος Karl Whelan, η ΤτΕ θέλει να παραμείνει μέλος του Target-2 ακόμη και εάν η Ελλάδα αποφασίσει να φύγει από την Ευρωζώνη, καθώς μέσω αυτού δανείζεται πολύ φθηνά, με επιτόκιο μόλις 0,05%.

Τελικά όλα θα εξαρτηθούν από το πόσο φιλικό θα είναι το διαζύγιο, καταλήγει η εφημερίδα.

Πηγή: Newsbeast

Το δημοψήφισμα έγινε αλλά δεν κρίθηκα ακόμη.

Από: http://hellasmagazine.gr/

Φίλοι μου, καλησπέρα σας.

Το δημοψήφισμα έγινε αλλά δεν κρίθηκα ακόμη.
Είναι χαρισμένο από τον Λαό,
στα χέρια του πρωθυπουργού, ως ‘όπλο’ ισχυρό.

Με εμπιστοσύνη περιμένουμε την διαχείριση του όπλου.

Προηγούμενοι διαχειριστές της κρίσης, δεν τα κατάφεραν.
Ίσως δεν είχαν ικανότητες ή δεν τους άφησαν να κάνουν τη δουλειά τους. Ποιος γνωρίζει;
Πόνεσε ο λαός και μάτωσε, από τις παραλήψεις.

Είναι καιρός να γίνουν κάποιες μεταρρυθμίσεις.
Να στρωθούμε στην εργασία, να γίνουν αξιολογήσεις.
Οι ιδέες των ικανών να υλοποιηθούν στην Ελλάδα,
από τους Έλληνες για την πατρίδα.
Όποιος δεν γνωρίζει ή δεν μπορεί, ας πληρώνεται για να κάθεται,
παρά να είναι, ένα ‘μικρόβιο’ σους χώρους εργασίας.

Ίσως το μήνυμα αυτό δεν είναι καθώς πρέπει,
αλλά, είναι ένα μήνυμα, δεν είναι μια βρισιά
που έρχεται στα μάτια μας, τάχατες σαν αγώνας.

Όσοι διαθέτουμε μυαλό, ίσως να είναι γόνιμο, λιγάκι να δουλεύει
αντί να αντιγράφουμε βρισιές και αηδίες;

Μας πήραν μυρωδιά οι πονηροί,
και με ειδήσεις κάλπικες
συχνά μας βομβαρδίζουν.
Γυρίζουμε τις πλάτες  στην κάθε προπαγάνδα και αναζητούμε την αλήθεια.

Για μια Ελλάδα ισχυρή,
να αλλάξουμε τους τρόπους
και με νοοτροπία νικητή,
όλοι μαζί στην μάχη.

Δούρειος Ίππος είναι η Δραχμή

Από: http://hellasmagazine.gr/

Φίλοι μου, καλημέρα σας.

Μόνον σε όσους  εκτιμώ, θα δώσω μια γνώμη.
Είναι καιρός που ανησυχώ και καθαρά το βλέπω.
Δούρειος Ίππος είναι η Δραχμή,
και ακολουθεί λεηλασία.
Κι όσους σας βρίσκω σύμφωνους,
θερμά παρακαλώ σας,
το μήνυμα να στείλετε,
σε άνθρωπο δικό σας.

Ο ήλιος στην ανατολή, υπηρετεί  ελπίδα
έτσι κι εμείς νομίζουμε, πρέπει να πορευτούμε.

Ο ήλιος στη δύση όταν κοιτά, βαδίζει στο σκοτάδι
έτσι κι εμείς σκεπτόμαστε, πως πρέπει να εργαστούμε.
Να μείνουμε στους ισχυρούς,
να αλλάξουμε τους τρόπους
και σαν ‘πατήσουμε’ γερά,
κερδίζουμε την μάχη.

ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΠΙΣΩ

«ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΠΙΣΩ»

.

Γιατί την έχω χάσει,

αλλά και για έναν άλλο λόγο …

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ...

Ένδοξη για τους άλλους.

Αγέρωχη στα σχολεία.

Τιμημένη από τους Έλληνες.

και τώρα 1974-2015

ΠΡΟΔΩΜΕΝΗ από Πολιτικούς και Πολίτες.

Όλοι για την πάρτι μας

σχεδόν κάνεις για την Πατρίδα.

«ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΠΙΣΩ»

ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ή ΛΙΓΟ ΛΑΔΑΚΙ ?

Νικόλαος Νημάς

ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ή ΛΙΓΟ ΛΑΔΑΚΙ ?




Γεμίζαμε τα καρότσια και τα αδειάζαμε στα πορτ-μπαγκάζ.
Εκείνη όρθια στον ήλιο, με ένα σακίδιο στα πόδια,
μας κοίταζε στα μάτια και ζητούσε
"ένα κομμάτι κοτόπουλο ή ένα μπουκαλάκι λάδι".
Ίσως εκείνη δεν ψήφισε χθες.
Ψηφίσαμε ΟΧΙ εμείς οι άλλοι, γνωρίζοντας πως
τα καρότσια δεν θα είναι και αύριο γεμάτα.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΘΑΡΡΑΛΕΟΙ ?
ή μήπως ΑΠΟΛΥΤΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ?

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ.

Νικόλαος Νημάς

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ.

Ψηφίστηκε το ΟΧΙ στην παρατεταμένη ασφυξία
με ρίσκο τον ξαφνικό θάνατο.
Τα συνθήματα "έξω από το ευρώ" ήσαν απομονωμένα.
Το ευρώ να μην είναι τόσο "σκληρό" απαιτήθηκε
από την ασθμαίνουσα πλειοψηφία.
Προφανώς και δεν προσχώρησαν οι Έλληνες
σε αριστερές πλατφόρμες.
Η ηρεμία και η καρτερικότητα ακόμη και μπροστά στα ΑΤΜ
είναι η πρακτική απόδειξη τόσο για τα ανωτέρω
όσο και για το ότι η σύγκρουση δεν αφορούσε
την γεωστρατηγική θέση της χώρας.
Άλλο πράγμα το ταμπεραμέντο του Ελληνικού λαού
κι άλλο πράγμα η ορθή του κρίση.
Η σύνθεση της κυβέρνησης μπορεί να αποδειχτεί
μια κρίσιμη παράμετρος.
Η ηγετική ομάδα και ο Α.Τσίπρας οφείλουν να μην χάσουν
από τα μάτια τους, πως έχουν υπερκομματική
και διαταξική στήριξη.
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ.
ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΟΧΕΣ.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΑΦΡΟΝΕΣ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΖΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΝΑΙ
ΘΑΡΑΛΛΕΑ ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΗΣ ή ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΩΣ ΘΑΡΡΑΛΕΑ.
Η Ευρώπη μας χρειάζεται και την χρειαζόμαστε.
Οι εταίροι ελπίζω να πάψουν να βλέπουν τους εαυτούς τους
ως δανειστές.
Εύχομαι αυτά όλα να είναι η βάση που θα πολιτευθούμε όλοι
και πρώτη η κυβέρνηση.

Η Σώτη Τριανταφύλλου έξαλλη: Μη μου μιλάτε, μη μου τηλεφωνείτε, μη με συναναστρέφεστε.

Από: http://www.iefimerida.gr/news/215947/i-soti-triantafylloy-exalli-mi-moy-milate-mi-moy-tilefoneite-mi-me-synanastrefeste


ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ελλάδα

07|07|2015

 

 

«Αφορισμοί από τη ζώνη του Λυκόφωτος» είναι ο τίτλος του άρθρου της Σώτης Τριανταφύλλου στο Athens Voice. Πρωτοφανώς βίαιο, μετά το Οχι στο δημοψήφισμα.
Γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου:
«Το «ναι» στο δημοψήφισμα ήταν δύο αρνήσεις από τις οποίες προέκυπτε μία κατάφαση. «Όχι» στο «όχι» της κυβέρνησης στην ΕΕ, «όχι» στο «όχι» που μας πρότεινε να ψηφίσουμε. Τελικά, δεν ψήφισαν όλοι οι Έλληνες στο ίδιο δημοψήφισμα. Ο καθένας από μας απάντησε είτε σε δική του ερώτηση, είτε απλώς ξεστόμισε την αγαπημένη του άρνηση. Υπάρχουν πολλά όχι: όχι γλυκό και διστακτικό, όχι με ελαφρό ερωτηματικό, όχι διαπεραστικό (όχιιιιιιιι), όχι κοφτό, όχι σαν το φωνάζεις ψηλά από τις στέγες κτλ.
• Όπως άκουσα σε σατιρική ραδιοφωνική εκπομπή, το δημοψήφισμα ήταν κρίσιμο αλλά όχι σοβαρό. (Κλαυσίγελος).
• Γίνεται πολύς λόγος για το εθνικό μας ελάττωμα, τη διχόνοια. Η αριστερά ανέδειξε τη διχόνοια σε αρετή: ταξική πάλη, ταξικό μίσος, απόρριψη της κοινωνικής ειρήνης ως κατάσταση υποταγής στην άρχουσα τάξη. Δικτατορία του προλεταριάτου. Τώρα για ποιο πνεύμα συνεργασίας και συμφιλίωσης μιλάει; Kαι παρ’ όλ’ αυτά, ας δούμε με αισιοδοξία την ομιλία και τις πρωτοβουλίες του κ. Τσίπρα μετά τον θρίαμβό του.
• Συνειδητοποιούμε ότι το «όχι» είναι η θέση της Χρυσής Αυγής; Κι ότι το οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο της Μαρίν Λε Πεν για τη Γαλλία; Όπως υπάρχει αριστερός και δεξιός φασισμός υπάρχει και αριστερό και δεξιό «όχι»;
• Έχω κουραστεί να στρογγυλεύω τα αιχμηρά αντικείμενα· να λέω (ψέματα) «σέβομαι την άποψή σας» ενώ έχω μπροστά μου φασίστες· να διατηρώ φιλίες με φανατικούς. Έχω κουραστεί από την αποσιώπηση, τους αστεϊσμούς, τις δικαιολογίες, την εκλεκτική κώφωση, το ευγενές Let’s move to another topic. Ο εμφύλιος πόλεμος βρίσκεται μέσα μας. Δεν καταφέραμε τίποτα τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι η ειρηνική συνύπαρξη, ακόμα και η φιλία, είναι εφικτές σε πείσμα των πεποιθήσεών μας. Όσα πιστεύουμε δεν αφορούν μόνον εμάς τους ίδιους: ωφελούν ή βλάπτουν τους ανθρώπους γύρω μας. Κι επειδή έχουμε ανεχθεί για πολύ καιρό επιβλαβείς ιδεολογίες, φτωχά μυαλά, νηπιώδεις και αποκλίνουσες μορφές συμπεριφοράς, έχει έρθει η στιγμή να πούμε φτάνει. Η παρόρμηση γίνεται απόφαση: σας παρακαλώ να μη μου μιλάτε, να μη μου τηλεφωνείτε, να μη με συναναστρέφεστε – να μιλάτε, να τηλεφωνείτε στους ομοίους σας° αυτούς να συναναστρέφεστε. Έχω γράψει πολλές φορές για την ανάγκη και για το μεγαλείο της ανθρώπινης συγχώρεσης. Αλλά δεν θα σας συγχωρήσω ποτέ.
• Οι νεότεροι άνθρωποι που ψηφίζουν τούτη την εποχή έχουν μεγαλώσει με την παιδεία του ΠΑΣΟΚ και την ιδιωτική τηλεόραση· με τα σκυλάδικα και τον trash πολιτισμό του νεόπλουτου Βαλκάνιου. Οι γενιές των reality shows, του ξεκατινιάσματος, της υπερέκθεσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απαιτούν αξιοπρέπεια και κραδαίνουν γαλανόλευκες: μεταφράζω το αίτημα της αξιοπρέπειας σε «φράγκα», προσφιλή λέξη που συνδυάζεται με «φραγκάτους» Ευρωπαίους που, περιέργως, αρνούνται να μας στέλνουν εμβάσματα ενώ εμείς σιγοπίνουμε φραπόγαλα χαλλλλαρά.
• Το ευρώ, συμπολίτες, δεν είναι «φράγκο», δεν είναι καν απλό νόμισμα. Είναι σύμβολο ενότητας. Αλλά αν νομίζουμε ότι η ΕΕ είναι η μαφία των τοκογλύφων (με επιτόκιο 2,3%), το ευρώ γίνεται ένα παλιόχαρτο.
• Οι πολιτικές νεολαίες της μεταπολίτευσης, εκτός του ότι στέρησαν από πολλά νεαρά στελέχη της εποχής εκείνης τη φυσιολογική προσωπική ζωή του νεαρού ανθρώπου (πράγμα που δημιούργησε ελλειμματικές προσωπικότητες), διαμόρφωσε το ύφος και το ήθος της σημερινής εξουσίας. Όσα έμαθαν οι Κνίτες, οι Ρηγάδες, οι μαοϊκοί, οι τροτσκιστές στη δεκαετία του 1970-1980 τα εφάρμοσαν στην ευρύτερη κοινωνία – et voilà les résultats! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ λειτουργεί με τη δομή, τη φρασεολογία και τα πολιτικά μέσα -προπαγάνδα, λασπολογία, τακτικισμοί, διπλωματία κομμουνιστικού τεθωρακισμένου- των κομματικών νεολαιών.
• Ο μέχρι προσφάτως αταξίδευτος κ. Τσίπρας έκανε τον τελευταίο καιρό πολλά ταξίδια. Έχω δύο ερωτήματα: είδε ότι στις δυτικές χώρες οι άνθρωποι ζουν καλύτερα από ό,τι στον υπόλοιπο κόσμο; Κατάλαβε ότι η αριστερή προπαγάνδα εμφανίζει μια εικόνα του δυτικού κόσμου που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα;
• Μιλώντας για τα ταξίδια του κ. Τσίπρα, στη Μόσχα τον συνόδευσε η σύζυγός του. Μια φορά Κνίτης, παντοτινά Κνίτης. Στο τραπέζι της επίσημης δεξίωσης, το πρωθυπουργικό ζεύγος συνέφαγε με στελέχη της ρωσικής μαφίας. Οι Σοπράνος στη Μόσχα.
• Πώς κάποιοι υποτιθέμενοι σοβαροί άνθρωποι στον ΣΥΡΙΖΑ ανέχονται τόσα υστερικά και οιστριονικά επεισόδια από συντρόφους τους; Πώς ανέχονται την παιδαριώδη περιφρόνηση των κανόνων και της αυθεντίας, τη συμπεριφορά μίσους, τη διαδοχή κενών δηλώσεων;
• Το κυβερνητικό σχήμα δυσφημεί τις γυναίκες έχοντας αναδείξει σε υπεύθυνες θέσεις τα παράδοξα όντα που έχει αναδείξει. Η politically correct ποσόστωση γυναικών είναι μια οπισθοδρόμηση.
• Παρακολουθώ τα στιγμιότυπα από τις συναντήσεις του προέδρου της δημοκρατίας με διάφορα πολιτικά πρόσωπα: αμηχανία, γενικολογία, ευχές, άβολες στάσεις των σωμάτων.
• Λέξεις που δεν θέλω να ξανακούσω: σενάριο, θρίλερ, νωπή λαϊκή εντολή, πατρίδα, αλληλεγγύη, τελεσίγραφο, αξιοπρέπεια.
• Όταν διάφοροι ξένοι επιστήμονες και καλλιτέχνες μάς καλούσαν να ψηφίσουμε «όχι», ήταν κάτι καλό. Όταν διάφοροι ξένοι επιστήμονες και καλλιτέχνες μάς καλούσαν να ψηφίσουμε «ναι» αποτελούσε ωμή παρέμβαση στις εσωτερικές μας υποθέσεις.
• Μερικοί Έλληνες ισχυρίζονται ότι ψήφισαν «όχι», «για να γίνει μπάχαλο». Ποια είναι άραγε η διανοητική και συναισθηματική μας ηλικία;
• Πολλοί συντηρητικοί πολίτες, που διάγουν βίο μικροαστού, τρέφουν επαναστατικά όνειρα: ξυπνάει μέσα τους ο αρματολός και ο κλέφτης, ο παππούς τους με τα τσαρούχια. Όχι δεν «σέβομαι» τη γνώμη τους. Αρχίστε τη μικροαστική επανάσταση χωρίς εμένα.
• Συναυλίες και λαϊκοί χοροί στην πλατεία Συντάγματος: επιστροφή στο 1974 – επαναστατικά άσματα από καλλιτέχνες του λεγόμενου έντεχνου. Ή πώς να γίνεις συμπαθής στον λαό τώρα που έχουν μηδενιστεί οι πωλήσεις δίσκων.
• Καταλαβαίνει μόνον όποιος θέλει να καταλάβει. Παίζει ρόλο η βιολογική ικανότητα. Παίζει ρόλο η εμπειρία. Παίζει ρόλο η ψυχοσύνθεση.
• Άκουσα τον κ. Μίμη Ανδρουλάκη στο ραδιόφωνο. Πρώτη φορά ήταν τόσο εξοργισμένος. Και τόσο ειλικρινής έναντι της ίδιας του της παράταξης. Λόγω της μεγάλης βιολογικής του ικανότητας και της μακράς εμπειρίας. Μερικοί άνθρωποι, όπως ο κ. Ανδρουλάκης, εξελίσσονται μέσα στη ζωή τους – άλλοι καθηλώνονται° οι περισσότεροι καθηλώνονται. Συχνά, η καθήλωση παίρνει τη μορφή της τρέλας του μεγαλείου.
• Το κανάλι της Βουλής προβάλλει σοβιετικές ταινίες. Έτσι χτυπάμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και απορρίπτουμε τα πολιτιστικά του υποπροϊόντα.
• Και παρ’ όλ’ αυτά, το «ναι» εκφράζει τον ρεαλιστή ενήλικο πολίτη. Το «όχι» εκφράζει τον αυτόχειρα νάρκισσο. Πεθαίνουμε αυτοθαυμαζόμενοι.
• Compañero Madurο, vamos a ganar. Juntos comeremos alimentos para animales.
• Δεν με ενδιαφέρει αν, με όλα τούτα, γίνομαι ακόμα πιο αντιπαθητική στο σοφό λαό και στις εξουσίες του. Frankly, dear, I don’t give a damn.

Πηγή: Η Σώτη Τριανταφύλλου έξαλλη: Μη μου μιλάτε, μη μου τηλεφωνείτε, μη με συναναστρέφεστε | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/215947/i-soti-triantafylloy-exalli-mi-moy-milate-mi-moy-tilefoneite-mi-me-synanastrefeste#ixzz3fFhIQ9VW

Οι 7 πολιτικές πλάνες του νεοέλληνα ψηφοφόρου

Από: http://www.pesotithes.gr/




Ο κόσμος χωρίζεται σε μνημονιακούς κι αντιμνημονιακούς:
Μία απλουστευτική κοτσάνα μεγατόνων, που επιχειρεί μανιχαϊστικά και λαϊκίστικα να κατηγοριοποιήσει ανθρώπους, ιδεολογίες και πολιτικές κατά τον τρόπο που συμφέρει εκείνους που εξυπηρετούνται από τον εύκολο διχασμό. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να αγαπάει τα μνημόνια, δεν υπάρχει άνθρωπος που να ευχαριστιέται τους έκτακτους φόρους και τα μέτρα λιτότητας. Ως προς αυτό, βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι. Εν μέσω κρίσης, δηλαδή, κανείς δεν προτιμάει το μνημόνιο από κάτι ευμενέστερο. Απλώς υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν το μνημόνιο αναγκαία προϋπόθεση για να έρθει κάτι καλύτερο, και άνθρωποι που το αποκηρύσσουν ασυζητητί χωρίς να προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση. Επομένως, κάθε νοήμων άνθρωπος είναι ουσιαστικά αντιμνημονιακός, εφόσον κάθε άνθρωπος -ανεξαρτήτως κοινωνικού και οικονομικού στάτους- πλήττεται από το μνημόνιο. Η διαφορά βρίσκεται στην τάση ορισμένων να βαφτίζουν πολιτική άποψη την κατακεραύνωση του προφανούς (ότι το μνημόνιο είναι δυσάρεστο – duh!), να εγκολπώνονται κατ’ αποκλειστικότητα την ιδιότητα του αντιμνημονιακού, να την κομματικοποιούν, και να την ταυτίζουν με τη στείρα αντιδραστικότητα και άρνηση της αλήθειας. Με λίγα λόγια δεν είσαι πιο αντιμνημονιακός από τον διπλανό σου, επειδή ζητάς την άνευ όρων, εγγυήσεων και εξηγήσεων κατάργησή του (τη στιγμή που μόνο αυτό σε χρηματοδοτεί). Είσαι πολιτικά ανήλικος που δεν του αρέσει ο κόσμος, αλλά δεν ξέρει και πώς να τον αλλάξει.

Η Δεξιά είναι υπέρ του μνημονίου που ταλανίζει τον λαό ενώ η Αριστερά θέλει να το καταργήσει για να μας σώσει:
Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από κάτι βασικό. Σε κρίσιμες οικονομικά συγκυρίες όπως αυτή, οι έννοιες της Δεξιάς και της Αριστεράς είναι εντελώς άχρηστες, δυσλειτουργικές και ανεδαφικές. Δεν ισχύουν, είναι ξεπερασμένες, πετάχτε τες μακριά. Αφήστε που οι ζωές των περισσότερων πολιτικών πέρα από τα έδρανα είναι ολόιδιες, ασχέτως χρώματος. Από τεχνικής άποψης, υπό ένα καθεστώς χρηματικής δυσπραγίας και λιτότητας ούτε ο δεξιός ούτε ο αριστερός μπορούν να εφαρμόσουν το όραμά τους (αν υποθέσουμε ότι έχουν) όπως επιτάσσει η ιδεολογία τους (εκτός αν πρόκειται για ακραίους δεξιούς ή ακραίους αριστερούς που έχουν στο μυαλό τους ολοκληρωτικά καθεστώτα). Καμία πλευρά δεν θέλει να αφανίσει τον λαό, ούτε βέβαια και να τον σώσει. Όλες οι πλευρές θέλουν μόνο ένα πράγμα: Να επανεκλεγούν κάνοντας πολιτική με το μίνιμουμ της ενέργειάς τους. Σε περίοδο κρίσης, αυτό προϋποθέτει όσο το δυνατόν λιγότερες θυσίες και όσο το δυνατόν μεγαλύτερους εντυπωσιασμούς. Κι εκεί κάπου ξεκινάει το πρόβλημα: Καμία πλευρά δεν θέλει/μπορεί να κάνει τις θυσίες που πρέπει για να αναδιαρθρώσει το κράτος επί της ουσίας, ακριβώς επειδή καμία πλευρά δεν θέλει να δυσαρεστήσει τους ψηφοφόρους της. Συνεπώς, όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα εφάρμοσαν τις πτυχές του μνημονίου που δεν θα τις έφερναν αντιμέτωπες με μεγάλα συμφέροντα (μοιράζοντας παράλογους φόρους από δω κι από κει π.χ) αντί να κάνουν δομικές μεταρρυθμίσεις που θα δυσαρεστούσαν αρχικά πολλούς, αλλά στην πορεία θα εξυγίαιναν το κράτος (άνοιγμα επαγγελμάτων, ιδιωτικοποιήσεις, σμίκρυνση του δημοσίου κ.λ.π). Έτσι, όταν επιχειρήθηκε σύγκρουση με το βαθύ δημόσιο από τη Δεξιά (ΕΡΤ) ακολούθησε εκλογική ήττα, και όταν επιχειρήθηκε συντήρηση του κρατισμού (επαναλειτουργία ΕΡΤ, νέοι διορισμοί κ.λ.π) με εν όλω άρνηση του μνημονίου από την Αριστερά, επακολούθησε η οριακή κατάσταση που ζούμε τώρα. Η πρακτική εμπειρία, λοιπόν, αποδεικνύει ότι οι πολιτικοί δεν διακρίνονται σε κακούς μνημονιακούς δεξιούς και καλούς αντιμνημονιακούς αριστερούς . Διακρίνονται σε ανίκανους συγκαλυμμένους κρατιστές και σε δειλούς αλλά δηλωμένους κρατιστές. Η διαφορά τους βρίσκεται μόνο στα φερόμενα ως κίνητρά τους και η ομοιότητά τους στο ότι είναι εξίσου αναποτελεσματικοί και ακατάλληλοι για το κοινό συμφέρον.

Οι δημοσιογράφοι είναι πουλημένοι επειδή έχουν αφεντικά:
Αφεντικά δεν έχουν μόνο οι δημοσιογράφοι, αλλά όλοι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Επίσης, αφεντικά έχουν και οι δημόσιοι υπάλληλοι, τα οποία μάλιστα αλλάζουν ανά τέσσερα χρόνια. Όλοι οι εργαζόμενοι τυπικά πρεσβεύουν ένα φανερό ή αφανές συμφέρον, που εκπορεύεται από την επιχείρηση που τους χρηματοδοτεί, είτε αυτή είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου είτε ιδιωτικού. Όσο μεγάλο, λοιπόν, είναι το κίνητρο της Όλγας Τρέμη να μεταδώσει την είδηση που συμφέρει το αφεντικό της, άλλο τόσο είναι και το κίνητρο του δημοσιογράφου της ΕΡΤ να παπαγαλίσει τη γραμμή του κόμματος που τον διόρισε και θέλει να κρατηθεί στην εξουσία. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι η μεν ή ο δε είναι οπωσδήποτε εξαγορασμένοι. Δεν σημαίνει ούτε το αντίθετο. Σημαίνει ότι το επιχείρημα του “συμφέροντος” ως απόδειξη μεροληψίας είναι σαθρό, γιατί το συμφέρον ενυπάρχει σε όλες ανεξαιρέτως τις περιπτώσεις. Επομένως, ακούμε τι έχει να πει ο καθένας (πάντα η μία πλευρά θα αποκαλύπτει αυτό που η άλλη θα αποσιωπήσει – και αντίστροφα) και σχηματίζουμε αθροιστικά ή αφαιρετικά τη δική μας κρίση.

Οι ξένοι θέλουν το κακό μας και συνωμοτούν εις βάρος μας:
Η μακραίωνη ιστορία των Ελλήνων σε συνδυασμό με τα δεινά που κατά καιρούς πέρασαν, έχει δημιουργήσει σύνδρομα καταδίωξης, μόνιμη καχυποψία και μια ατέρμονη συνωμοσιολογική γραφικότητα, που δεν φιλτράρονται από τη λογική και τη σκέψη (γιατί συνήθως οι τελευταίες εκλείπουν). Η αλήθεια όμως είναι ότι κανένας εκεί έξω δεν ενδιαφέρεται για το κακό μας, όπως ακριβώς δεν ενδιαφέρεται για το καλό μας. Τα υπόλοιπα κράτη δεν είναι ούτε ο πατέρας μας ούτε ο εχθρός μας – αυτές είναι ιδιότητες που μας αρέσει να τους προσδίδουμε γιατί αποτελούν έναν απλοϊκό κι ανέξοδο τρόπο ερμηνείας και διαχείρισης των καταστάσεων όταν το θυμικό υπερσκελίζει τη λογική και ο λαϊκισμός τη στρατηγική. Τόσο τα κράτη της Δύσης όσο και της Ανατολής διεκδικούν το συμφέρον τους (στενό ή ευρύτερο) κι αυτή είναι η αρχή πάνω στην οποία εδράζονται οι μεταξύ τους σχέσεις. Αυτή είναι και η αρχή που διέπει τις σχέσεις τους μαζί μας. Το ζητούμενο για μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν είναι να κατακεραυνώνει εσαεί τους γύρω της καθώς τους κοιτάει με ζήλια και φόβο να αναπτύσσονται, αλλά να επιλέξει τις σωστές συμμαχίες ώστε να αναπτυχθεί κι αυτή αξιοποιώντας τη βοήθεια και την επιρροή των χωρών που τη συμφέρουν. Από αυτές κάτι θα πάρει (πολιτισμό, ανθρώπινα δικαιώματα, οικονομική ενίσχυση) και σίγουρα κάτι θα δώσει (τα χρωστούμενα, ας πούμε). Ο κόσμος αλλάζει κάθε μέρα και κανείς δεν επιβιώνει μόνος του.

Δεν έχουμε ανάγκη τους ξένους, έχουμε τον ήλιο, τη θάλασσα και τη δημοκρατία:
Άλλο ένα αποκύημα του υπερτροφικού Εγώ και της αθεράπευτης προγονοπληξίας των Ελλήνων. Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, χωρίς υποδομές και παραγωγική δύναμη. Δεν εξάγει κάτι αξιοσημείωτο, δεν επηρεάζει την οικονομία των άλλων χωρών, δεν παράγει πλούτο από μόνη της. Έχει πράγματι τον ήλιο και τη θάλασσα, καθώς και μια χρήσιμη γεωπολιτική θέση. Αυτά. Η θέση σε συνδυασμό με την ιστορία της τής πρόσφεραν τη δυνατότητα συμμετοχής σε διακρατικούς συνασπισμούς, οι οποίοι με τη σειρά τους της χάρισαν χρήμα, προνόμια και ασφάλεια (ανταποδοτικά, εννοείται, πάντα), -στοιχεία συστατικά της ευμάρειας των τελευταίων δεκαετιών. Χωρίς τις συμμαχίες της και τη συμμετοχή της σε τέτοιου είδους κοινότητες, η Ελλάδα οδηγείται στην απομόνωση, στην εσωστρέφεια και σε ένα υπαρξιακό στάτους εντελώς άσχετο από αυτό που θεωρούν γνώριμο, φυσιολογικό και δεδομένο οι τελευταίες γενιές. Γίνεται τριτοκοσμική, και όχι, τριτοκοσμική δεν είναι μια χώρα με οικονομική κρίση. Τριτοκοσμική είναι μια χώρα στην οποία η κρίση τελείωσε και μαζί της τελείωσαν και τα λεφτά. Τότε είναι που ξεκινάει η φρίκη.

Τα κανάλια/οι δημοσιογράφοι/οι πολιτικοί/τα trolls του ίντερνετ κάνουν προπαγάνδα:
Λοιπόν, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι στοιχειώδες. Προπαγάνδα η οποία καταγγέλλεται, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ. Δε νοείται πλύση εγκεφάλου που να γίνεται αντιληπτή από το άτομο κατά του οποίου επιχειρείται. Για να καταγγέλεις την προπαγάνδα κάποιου, αυτόματα παραδέχεσαι ότι είναι αποτυχημένη, ότι έμεινε στο στάδιο της απόπειρας, γιατί προφανώς δεν έπιασε. Όταν μάλιστα καταγγέλεις διαρκώς τα ίδια άτομα για προπαγάνδα, είναι σα να αναγνωρίζεις ότι είναι εντελώς άκακα και ακίνδυνα, αφού όλες οι προσπάθειές τους να σε αποπροσανατολίσουν έχουν πέσει στο κενό. Δεν πείθεσαι, άρα δεν υπάρχει προπαγάνδα. Η προπαγάνδα υφίσταται μόνο όταν έχει επιδράσει στο νοητικό κάποιου χωρίς αυτός να το αντιληφθεί, μόνο όταν έχει δημιουργήσει το επιδιωκόμενο καθεστώς συναίνεσης και συγκατάβασης, πράγμα που εξ ορισμού αποκλείεται όταν 9 στους 10 δηλώνουν ότι δεν εμπιστεύονται τα κανάλια/τους δημοσιογράφους/τους πολιτικούς/τα trolls του ίντερνετ γιατί κάνουν προπαγάνδα.

Οι περήφανοι λαοί λένε όχι στους δανειστές που τους πιέζουν:
Λογικό σφάλμα. Οι περήφανοι λαοί δεν έχουν δανειστές. Για να έχουν, μάλλον έχουν κάνει μαλακία που καταπόντισε την περηφάνια τους πριν από τους δανειστές. Οι λαοί λοιπόν που έχουν δανειστές και θέλουν να αποκαλούνται περήφανοι, ξεπληρώνουν μέχρι τελευταίας δεκάρας τους δανειστές, οικοδομούν μια οικονομία στιβαρή, τετραπέρατη κι αυτάρκη, και τότε λένε πραγματικό όχι στους δανειστές. Περήφανος δεν είσαι όταν ζητιανεύεις με τους όρους σου, αλλά όταν δεν έχεις την ανάγκη να ζητιανέψεις καθόλου.
Άρης Αλεξανδρής

[πηγή]